Danıştay 9. Daire E.2021/375 K.2022/3029

Dava konusu istem: Davacı şirket adına, sahte fatura düzenlemek suretiyle komisyon geliri elde ettiği yolunda düzenlenen vergi tekniği raporu dikkate alınmak suretiyle takdir komisyonu kararlarına dayanılarak 2017/Ocak-Mart, Nisan-Haziran, Temmuz-Eylül dönemine ilişkin geçici vergi ile bu vergiler üzerinden kesilen üç kat vergi ziyaı cezasının kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti:. Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla; geçici vergi asılları yönünden; geçici verginin, matrahı yönünden gelir vergisine bağlı ve peşin alınan bir vergi olması nedeniyle, mahsup süresi geçtikten sonra, kesinleşen geçici vergilerin terkin edileceğinden, davanın geçici vergi aslına ilişkin kısmında hukuka uyarlık bulunmadığı,

geçici vergi üzerinden hesaplanarak kesilen üç kat vergi ziyaı cezası yönünden, davacı şirketin 2016 yılından itibaren gerçek mal ve hizmet ifasına dayalı ticari faaliyeti bulunmadığı ve düzenlediği tüm faturaların komisyon karşılığı düzenlenen sahte fatura olduğu sonucuna varılmakla kesilen cezaların bir katında hukuka aykırılık bulunmadığı, bir katı aşan vergi ziyaı cezaları yönünden.

Danıştay'ın yerleşik içtihadı gereği, geçici vergi aslına bağlı olarak kesilen üç kat vergi ziyaı cezasının bir katı aşan kısmında hukuka uyarlık bulunmadığı, 2018/30 sayılı vergi/ceza ihbarnamesi yönünden; davalı idarece verilen davaya cevap dilekçesinde, 2017/Temmuz-Eylül dönemine ilişkin 3 kat vergi ziyaı cezalı geçici verginin dava konusu 2018/9 sayılı vergi/ceza ihbarnamesi ile düzenlendiğinden, 2018/30 sayılı ihbarnamenin mükerrer olarak düzenlendiğinin tespit edildiği belirtilerek düzeltme fişi ile terkin edildiği beyan edildiğinden, 2018/30 sayılı vergi/ceza ihbarnamesi yönünden davada karar verilmesine yer olmadığı gerekçesiyle;

davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine, kısmen karar verilmesine yer olmadığına, geçici vergi asılları ve bu vergiler üzerinden kesilen üç kat vergi ziyaı cezasının bir katını aşan kısmının kaldırılmasına karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının hukuka ve usule uygun olduğu ve taraflarca ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanun'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurularının reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacının, sahte belge ticareti yapmak amacıyla faaliyette bulunduğunun hakkında düzenlenen vergi tekniği raporuyla tespit edildiği, bu sebeple cezanın üç kat olarak uygulanması gerektiği, geçici vergi asılları bakımından ise tahakkuk ettirilmeyecekleri ihbarnameye yazılı olmasına karşın dava konusu yapıldığından, incelenmeksizin ret veya karar verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerektiği iddialarıyla kararın aleyhe olan kısmının bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'NIN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.