KÜNYE
Danıştay 9. Daire Başkanlığı 2021/3955 E., 2023/1601 K.·T.C. Danıştay Dokuzuncu Daire
- Karar tarihi
- 25 Nisan 2023
- Esas No
- 2021/3955
- Karar No
- 2023/1601
- Temyiz edenler
- 1- (DAVALI) … Vergi Dairesi Başkanlığı-…
- Vekili
- Av. …
Karar Metni
601 kelime·3 dk okuma·8 bölüm
2- (DAVACI) … LPG San. ve Tic. A.Ş. VEKİLİ : Av. …
İSTEMİN KONUSU
… Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının taraflarca temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ
Dava konusu istem: Davacı şirketin, 2016/Aralık döneminden devreden katma değer vergisinin değişmesi nedeniyle beyan tablosunun yeniden oluşturulması gerektiği yolunda düzenlenen vergi inceleme raporuna dayanılarak, 2017/Ocak, Mart, Nisan dönemleri için re'sen tarh edilen katma değer vergisi ile tekerrür hükümleri uygulanmak suretiyle kesilen üç kat vergi ziyaı cezasının kaldırılması İstemine ilişkindir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ...
Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla; devreden katma değer vergisinin kaynaklandığı 2016 yılının muhtelif dönemlerine ilişkin katma değer vergisinin kaldırılması istemiyle açılan davada, Mahkemelerinin … tarih ve E:…, K:… kararı ile davanın reddine hükmedildiğinden dava konusu üç kat vergi ziyaı cezalı katma değer vergisinde hukuka aykırılık bulunmadığı, tekerrür yönünden ise; dava konusu vergi ziyaı cezalarının 2019 yılında kesinleşen vergi ziyaı cezası nedeniyle arttırıldığı,
213 sayılı Vergi Usul Kanununun 339. maddesi gereğince, 2019 yılında kesinleşen vergi ziyaı cezasının, cezanın kesinleştiği tarihi takip eden 2020 yılından başlamak üzere beş yıl içinde tekrar vergi ziyaı cezası kesilmesi durumunda tekerrüre esas alınabileceğinden tekerrür uygulanmasına esas cezanın kesinleşmesinden önce 2015 yılında yapılan tarhiyat nedeniyle vergi ziyaı cezasının arttırılmasında hukuka uygunluk bulunmadığı gerekçesiyle davanın kısmen reddine, kısmen kabulüne, vergi ziyaı cezasının tekerrür nedeniyle artırılan kısmının kaldırılmasına karar verilmiştir.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının hukuka ve usule uygun olduğu ve taraflarca ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanun'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENLERİN İDDİALARI
DAVACININ İDDİALARI
Şirketleri hakkında düzenlenen özel tüketim vergisi ile katma değer vergisine ilişkin inceleme raporlarının soyut ve varsayıma dayalı olduğu, mal teslimlerinin usule ve yasaya uygun olarak gerçekleştirildiği, incelemenin yetersiz olduğu iddiasıyla kararın aleyhe olan kısmının bozulması istenilmektedir.
DAVALININ İDDİALARI
Tekerrüre esas alınan ve 2019 yılında kesinleşen vergi ziyaı cezası, dava konusu 2015/Ekim ila Aralık dönemlerinden daha önceki dönem olan 2015/Mart dönemine ilişkin olduğundan, tekerrür hükümlerinin uygulanmasında hukuka aykırılık bulunmadığı iddiasıyla kararın aleyhe olan kısmının bozulması istenilmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMALARI
Davalı tarafından savunma verilmemiştir. Davacının savunması yasal dayanaktan yoksun olan temyiz isteminin reddi gerektiği yolundadır.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'İN DÜŞÜNCESİ: Temyiz istemlerinin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü: Davacının duruşma istemi, 2577 sayılı İdari Yargılama Usul Kanunu'nun 17/2. maddesi uyarınca uygun görülmeyerek işin esasına geçildi:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçelerde ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. Nitekim, temyize konu kararda atıf yapılan karar, Danıştay Dokuzuncu Dairesinin 25/04/2023 tarih ve E:2021/3956, K:2023/1600 sayılı kararıyla onanmıştır.
Danıştay 9. Daire, E. 2021/3955, K. 2023/1601, 25 Nisan 2023 tarihli karar · Kaynak: Danıştay Karar Arama