Danıştay 9. Daire E.2021/4229 K.2023/2051

Dava konusu istem: Davacı şirket adına, ortaklarına faizsiz olarak para kullandırmak suretiyle kazancının bir kısmını transfer fiyatlandırması yoluyla örtülü olarak dağıttığından bahisle düzenlenen vergi inceleme raporuna dayanılarak 2018/Aralık dönemi için re'sen tarh edilen gelir (stopaj) vergisi ile tekerrür hükümleri uygulanmak suretiyle kesilen bir kat vergi ziyaı cezasının kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ...

Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:... , K:... sayılı kararıyla; uyuşmazlıkta, davacı şirketin kasasında bulunan paranın bir kısmını ve ortaklardan alacaklar hesabında gözüken tutarları bedelsiz olarak şirket ortaklarına kullandırdığının tespit edilmesinin ardından kasa ve ortaklardan alacaklar hesabının adatlandırılması sonucunda adat faiz tutarı toplamının 684.571,40-TL bulunduğu ve bu tutarın brüte tamamlanması sonucunda (684.571,40/0,85) gelir vergisi stopajı matrahının 805.378,12-TL olarak bulunarak davaya konu 120.806,72-TL gelir stopaj vergisinin tespit edildiği ve bu miktar üzerinden dava konusu cezalı tarhiyatın yapıldığı,

davacı şirketin 2018 hesap dönemi yasal defter ve belgelerinin kurumlar vergisi yönünden incelenmesi neticesinde düzenlenen vergi inceleme raporunda ise; davacı şirket tarafından 181 Gelir Tahakkukları hesabı borçlu 650.228,16-TL ve 642 Faiz Gelirleri hesabı alacaklı 650.228,16-TL olacak şekilde bir yevmiye kaydının yapıldığının tespit edildiği, davacı şirket temsilcisine belirtilen yevmiye kaydının yapılma gerekçesinin sorulduğu, cevabında söz konusu kaydın 2018 yılına ilişkin olarak hesaplanan adat faizine ilişkin olduğunun belirtildiği,

davacı şirketin 2018 hesap dönemi kanuni defter ve belgeleri incelendiğinde TL kasası ve ortaklardan alacaklar hesabı için adat faizi geliri hesaplandığı, hesaplanan tutarı faiz geliri olarak beyanname eki gelir tablosuna ve kurumlar vergisi beyannamesine dahil ettiğinin tespit edildiğinin anlaşıldığı, tüm bu açıklamalar birlikte değerlendirildiğinde;

davacı şirket tarafından (684.571,40 TL - 650.228,16 TL)34.343,24-TL'lik kazancın şirket ortaklarına örtülü ve bedelsiz olarak kullandırıldığının tespit edilmesi karşısında, söz konusu tutarın brüte tamamlanması sonucunda (34.343,24/0,85) bulunan 40.403,81-TL'nin 2018/12 dönemine ait kayıtdışı bırakılan stopaj matrahı olarak ve kayıtdışı bırakılan gelir stopaj vergisinin de (40.403,81x0,15) 6.060,57-TL olarak hesaplanması gerektiği nazara alındığında, davacı şirket adına re'sen tarh edilen vergi ziyaı cezalı gelir stopaj vergisinin 114.746,14-TL'lik kısmında hukuka uygunluk,

bu kısmı aşan 6.060,57-TL vergi ziyaı cezalı gelir stopaj vergisinde ise hukuka aykırılık bulunmadığı, tekerrür yönünden ise; tekerrüre esas alınan vergi ziyaı cezasının 01/09/2018 tarihinde tebliğ edilerek 2018 yılı içinde kesinleştiği ve bu haliyle 01/01/2019 tarihinden itibaren gerçekleşen fiiller için tekerrüre esas alınabileceğinden, dava konusu 2018/Aralık dönemine ilişkin vergi ziyaı cezasının tekerrür nedeniyle artırılmasında hukuka uygunluk bulunmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine,

dava konusu gelir (stopaj) vergisi ve bir kat vergi ziyaı cezasının 114.746,14-TL'lik kısımları ile vergi ziyaı cezasının tekerrür hükümleri uygulanarak artırılan kısmının kaldırılmasına karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının hukuka ve usule uygun olduğu ve kaldırılmasını gerektiren bir neden bulunmadığı gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca davalının istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı şirketin 2018 hesap dönemi yasal defter ve belgelerinin kurumlar vergisi yönünden incelenmesi neticesinde düzenlenen vergi inceleme raporunda yer alan tespitlerde görüleceği üzere davacı şirketin adat faizinden elde etmiş olduğu gelir üzerinden gelir (stopaj) vergisi beyan etmediğinin açık olduğu, tekerrüre esas alınan vergi ziyaı cezasına ihbarnamenin 2018 yılı içinde düzenlendiği ve aynı yıl içinde kesinleştiği, dava konusu vergi ceza ihbarnamesinin ise 2019 yılında düzenlendiğinden tekerrüre esas alınabileceği iddialarıyla kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ... 'IN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.