Danıştay 9. Daire E.2021/4234 K.2022/17

Dava konusu istem: … Dersaneleri Ltd. Şti'ye ait vergi borçlarının tahsili için şirket ortağı sıfatıyla davacı adına düzenlenen … tarih ve … ila … sayılı ödeme emirlerinin iptali istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Danıştay Dokuzuncu Dairesince davacı adına düzenlenen dava konusu ödeme emirlerinin, asıl borçlu şirket adına düzenlenen … tarih ve …, …; … tarih ve …; … tarih ve …; … tarih ve … sayılı ödeme emirleri içeriği vergilere isabet eden kısmı yönünden verilen bozma kararına uymak suretiyle; söz konusu ödeme emirlerinin ilanen tebliğine dayanak alınan adres tespit tutanaklarına ilişkin tebliğ alındılarının 213 sayılı Yasanın 102. maddesinde sayılan kişilerin imza ve beyanı ile tutanak haline getirilmediğinden usulüne uygun tebliğ edilmediğinin anlaşıldığı,

amme alacağının şirket nezdinde usulüne uygun olarak kesinleştirilmemesi nedeniyle ortağın takibini gerektiren hukuki koşullar oluşmadığı dikkate alındığında dava konusu ödeme emirlerinin asıl borçlu şirket adına düzenlenen … tarih ve …, …; … tarih ve …; … tarih ve …, … tarih ve …, … tarih ve … sayılı ödeme emirlerinden kaynaklanan kısmında hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENLERİN İDDİALARI

DAVACININ İDDİALARI

Olayda tahsil zaman aşımının olduğu, Mahkemece yeterli araştırma yapılmadan karar verildiği iddialarıyla, kararın bozulması istenilmektedir.

DAVALININ İDDİALARI

Savunma dilekçelerinde ileri sürülen iddiaların tekrar edildiği belirtilerek kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Taraflarca savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'IN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Vergi mahkemesi kararlarının Danıştay tarafından bozulması halinde yeniden verilecek kararlara karşı yapılacak temyiz başvuruları vergi mahkemesince bozma esaslarına uyulmuş olup olmadığı yönünden incelenebileceğinden ve olayda, Vergi Mahkemesince bozma kararına uyularak karar verildiği anlaşıldığından, davalı idare tarafından ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

Davacının temyiz istemine gelince;

2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanununun 46. maddesinde, Danıştay dava daireleri ile idare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarına karşı tebliğ tarihini izleyen otuz gün içinde Danıştay'da temyiz yoluna başvurulabileceği; 49. maddesinin 3. fıkrasında, kararların kısmen onanması ve kısmen bozulması hallerinde kesinleşen kısmın Danıştay kararında belirtileceği; 50. maddesinin 4. fıkrasında ise, Danıştay'ın bozma kararına uyulduğu takdirde, bu kararın temyiz incelemesinin, bozma kararına uygunlukla sınırlı olarak yapılacağı kurala bağlanmıştır.

Yargılama hukuku kurallarına göre, kanun yoluna başvuranın, aleyhine kanun yoluna başvurduğu kararın bozulmasını talep etmesinde korunması gereken hukuki menfaatinin bulunması zorunludur.

Olayda, Mahkemece, bozma kararına uyularak, dava konusu ödeme emirlerinin, asıl borçlu şirket adına düzenlenen … tarih ve …, …; … tarih ve …; … tarih ve …; … tarih ve … sayılı ödeme emirleri içeriği vergilere isabet eden kısmına ilişkin hüküm fıkrası yönünden davanın kabulüne karar verildiğinden, bu kararı temyiz hakkı davalıya ait olup, karşı taraf durumunda olan davacının bu kararla hukukî menfaatinin zedelendiğinden söz edilemez. Danıştay Dokuzuncu Dairesinin 30/10/2019 tarih ve E:2016/23198, 2019/5196 sayılı kararıyla, Vergi Mahkemesi kararının, dava konusu ödeme emirlerinin diğer kısmına ilişkin hüküm fıkrasının onandığı görüldüğünden, kesinleşen bu kısım hakkında da temyiz iddialarının incelenmesine olanak bulunmamaktadır.