Danıştay 9. Daire E.2021/4350 K.2022/5963

Dava konusu istem: Davacı şirket adına, 2015 ila 2020 yıllarına ait bina vergisi, taşınmaz kültür varlıklarının korunmasına ait katkı payı ve vergi ziyaı cezası borcunun tahsili amacıyla düzenlenen ... tarih ve ... no'lu ödeme emrinin iptali istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: … Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla; dava konusu ödeme emri ile tahsil edilmek istenilen bina vergisi, taşınmaz kültür varlıklarının korunmasına ait katkı payı, vergi ziyaı cezasına ilişkin vergi/ceza ihbarnamelerine karşı davacı şirket tarafından dava açılmış olması nedeniyle dava konusu ödeme emrinin gerek düzenlendiği gerekse davacıya tebliğ edildiği tarih itibarıyla ortada henüz kesinleşmiş bir kamu alacağı bulunmadığından, davacı adına düzenlenen dava konusu ödeme emrinde hukuka uygunluk bulunmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne, dava konusu ödeme emrinin iptaline karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının hukuka ve usule uygun olduğu ve kararın kaldırılmasını gerektiren bir neden bulunmadığı belirtilerek, istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı tarafından işletilen, … isimli otelin iki parsel üzerine kurulu olduğu, belediyelerinin sınırlarında bulunan … ada … no'lu parselin yüzölçümünün 111.461,77 metrekare olduğu, … Belediyesi sınırlarında kalan … no'lu parselin yüzölçümünün … metrekare olduğu, Tapu Sicili Tüzüğü'nün 3. Maddesine göre küçük olan parselin belediyeleri adına tescil edilmesi gerektiği, mahkemece Turizm Bakanlığı Yatırımlar Genel Müdürlüğü'nün yazılarının baz almasının doğru olmadığı, yasa hükümlerinin idari işlemlere üstün olduğu, belediyelerinin emlak vergisini tarha ve tahsile yetkili olduğu iddialarıyla kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'IN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.