Danıştay 9. Daire E.2021/4641 K.2023/3725

Dava konusu istem: Davacı adına sahte fatura kullandığı ve 2015/Aralık döneminden sonraki döneme devreden katma değer vergisi değiştiğinden beyan tablosunun yeniden düzenlenmesi gerektiği yolunda düzenlenen vergi inceleme raporuna dayanılarak 2016/Kasım dönemi için re'sen tarh edilen katma değer vergisi ile kesilen üç kat vergi ziyaı cezasının kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: … Vergi Mahkemesinin .. tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla; davacının, 2015 ve 2016 yıllarında indirimleri reddedilen faturaları aldığı mükellefler hakkındaki tespitlerin incelenmesinden söz konusu faturaların sahte olduğu ve bilerek kullandığı sonucuna varıldığından ve davacı tarafından 6736 sayılı Kanun uyarınca sadece 2015 yılı için matrah artırımında bulunulduğu da dikkate alındığında dava konusu 3 kat vergi ziyaı cezalı katma değer vergisinde hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Pamukkale Vergi Dairesi Müdürlüğü'nün … gün ve … sayılı yazısıyla 7326 sayılı Kanun 3. maddesi uyarınca Vergi Dairesi Müdürlüğüne sunulan davacının feragat dilekçesinin gönderildiği görüldüğünden, 7326 sayılı Kanun'un 3. maddesi uyarınca feragat nedeniyle karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Feragat beyanının yetkili kişi tarafından yapılmadığı, usulüne uygun bir feragat beyanı bulunmadığından geçersiz olduğu, esasa ilişkin istinaf ve temyiz incelemesinin yapılması gerektiği iddiasıyla kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Yasal dayanaktan yoksun olan temyiz isteminin reddi gerektiği yolundadır.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'IN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.