Danıştay 9. Daire E.2021/4694 K.2023/1685

Dava konusu istem: Davacı şirket tarafından, Almanya mukimi şirketten yapılan makine teçhizat alımları nedeniyle beyan edilmek suretiyle fazladan ödenen 423.138,86-TL kurumlar vergisinin, davalı idarece faiz ödenmeden Kurumlar Vergisi Kanunu'nun 30/1-a maddesi uyarınca iade edilmesi üzerine, iade edilen bu tutara ilişkin tecil faizinin ödenmesi istemiyle yapılan başvurunun reddine dair ... tarih ve E... sayılı işlemin iptali ile 17/04/2019 tarihinden itibaren hesaplanacak tecil faizinin ödenmesi istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:... , K:... sayılı kararıyla.

213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 112/4. maddesindeki, fazla ve yersiz olarak tahsil edilen vergilerin iadesinde, "tecil faizi" uygulanacağı yolundaki açık hüküm uyarınca, davacıdan tahsil edilen verginin, davacının talebi doğrultusunda, başvuru tarihinden itibaren iade tarihine kadar işleyecek ve 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanuna göre belirlenen tecil faizi oranında hesaplanan faizi ile birlikte davacıya iadesi gerekmekte iken tecil faizinin ödenmemesine dair işlemde hukuka uyarlık bulunmadığı,

bu haliyle ihtilafta, yersiz olarak tahsil edilen verginin, yersiz tahsilatın mükelleften kaynaklanması nedeniyle düzeltme müracaat tarihi olan 17/04/2019 tarihinden iade tarihi 30/06/2020 tarihine kadar geçen süre için 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanuna göre belirlenen tecil faizi oranında hesaplanan faizinin 120. madde hükmüne göre mükellefe red ve iadesi gerektiği gerekçesiyle, davanın kabulüne, düzeltme başvurusunun reddine ilişkin işlemin iptaline,

davacıya iade olunan 423.138,86-TL vergiye düzeltmeye ilişkin müracaat tarihi olan 17/04/2019 tarihinden iade tarihi olan 30/06/2020 tarihine kadar 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun'a göre belirlenecek tecil faizi oranında hesaplanacak faizin iadesine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının hukuka ve usule uygun olduğu ve davalı idare tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Mükelleflerin sehven beyan ederek ödediği vergilerin iadesi halinde faiz ödeneceği hususunda yasal düzenleme bulunmadığı, bu nedenle kararın hukuka aykırı olduğu iddiasıyla bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Yasal dayanaktan yoksun olan temyiz isteminin reddi gerektiği yolundadır.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ... 'NİN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.