Danıştay 9. Daire E.2021/520 K.2022/5421

Dava konusu istem: Davacı adına, Gökpınar Vergi Dairesi Müdürlüğünün … vergi kimlik numaralı mükellefi … 'ndan aldığı faturaların sahte olduğu yolunda düzenlenen vergi inceleme raporuna dayanılarak 2018/Şubat-Nisan, Haziran-Ağustos, Ekim ve Aralık dönemlerine ilişkin re'sen tarh edilen katma değer vergisi ile kesilen bir kat vergi ziyaı cezasının kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti:.

Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:… , K:… sayılı kararıyla; … hakkında düzenlenen … tarih ve … sayılı vergi tekniği raporunun incelenmesinden; mükellefin 01/08/2015 tarihinde işe başladığı ve iş yerinde muhtelif türde ev aletleri takımının bulunduğu, mükellef hakkında 10/01/2018 tarihinde yapılan yoklamada adresinde faal olmadığı ve ilgili adreste 09/05/2017 tarihinden itibaren bir başka şahsın faaliyet gösterdiğinin tespit edildiği, sonrasında iş yeri adresi olarak beyan edilen adrese gidildiği ancak adresin aslında iki farklı adresten oluştuğunun anlaşıldığı,

ilk adresin yıkık dökük virane bir bina, ikinci adresin ise tarla olduğunun görüldüğü ve herhangi bir tespitin yapılamadığı, devamında incelemeye konu dönemlere ilişkin defter ve belgelerin ibrazının istenildiği ve yapılan tespitlerde defterlerin tasdiksiz olduğu, alış faturalarının bir kısmının ibraz edilmediğinin belirlendiği, ibraz edilen belgelerin tasnifi sonrasında 2016 yılında alışlarının %97'lik, 2017 yılında ise %98'lik bölümünün haklarında sahte fatura düzenleme nedeniyle vergi tekniği raporu bulunan mükelleflerden yapıldığının görüldüğü,

alış yapılan firmaların fatura düzenlenme tarihlerinden önce re'sen terk durumunda oldukları, 2018 yılındaki alış faturalarının ise tutanak imzalandıktan sonra ibraz edildiği ve ilgili dönemde yüksek tutarlı fatura alınan firmaların faaliyet konusu ile alakası bulunmayan temizlik malzemeleri ve tuhafiye ürünleri gibi fatura içeriklerinin olduğunun anlaşıldığı, öte yandan yüksek tutarlı alım ve satımlara rağmen ödeme belgesi ile nakliye belgesinin bulunmadığının görüldüğü, BA-BS formlarında uyumsuzluklar bulunduğu, faturaların muhasebecilik kurallarına uygun şekilde kaydedilmediğinin görüldüğü,

gider olarak gösterilen faturaların yüksek tutarlı akaryakıt ve beyaz eşya gibi alımlardan kaynaklı olduğunun görüldüğü, mükellefin kendi beyanı ile sabit olmak üzere nakliye aracının olmamasına rağmen mükellefin satış yaptığı firmalar nezdinde yapılan karşıt tespitler ve alınan ifadelerde nakliyenin emtiayı satan firma tarafından yapıldığının beyan edildiği, çelişkili ifadelerin olduğu, bu durumun yapılan satışların gerçekliğini şüpheye düşürdüğü, mükellefin işçi beyanı olmakla birlikte işçiler tarafından verilen ifadelere göre küçük çaplı işlerde günlük olarak çalışıldığının, sürekli çalışma halinde olunmadığının beyan edildiği,

bu durumun ise mükellefin beyan edilen ticari hacmi ile uyumsuzluk gösterdiğinin anlaşıldığı, diğer taraftan mükellefin hemen hemen her ifadesinde sorulan sorularla ilgili muhasebecisi olan … isimli şahsı gösterdiği, alıcıları tanımayan, satıcıları tanımayan, mükellefiyetle ilgili iş ve işlemlerden bir haber olan mükellefin tacir sorumluluğunda hareket etmediğinin açık olduğu, bu haliyle ilgili dönemler için yüksek miktarlı iş hacmine sahip olması ve ticari faaliyet göstermesinin de beklenemeyeceği, kaldı ki faaliyeti için gerekli olan ekipmana, iş yerine ve iş hacmine de sahip olmadığı,

tüm bu tespitler çerçevesinde mükellefin düzenlediği faturaların sahte olarak kabulü gerektiği sonucuna varıldığı, bu durumda, davacı tarafından, 2018 yılında …'ndan temin edilerek kayıtlarına intikal ettirdiği faturalar içerisinde yer alan katma değer vergilerini haksız bir şekilde indirime konu ettiği görüldüğünden, adına düzenlenen vergi inceleme raporuna istinaden haksız indirim konusu yapılan katma değer vergilerinin reddi sonrasında salınan tek kat vergi ziyaı cezalı katma değer vergilerinde hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının hukuka ve usule uygun olduğu ve davacı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

…'ndan alınan irsaliyeli faturalar içeriği malların işyerine taşındığı ve ticari faaliyetinde kullanıldığı, emtia alım bedellerinin tamamının banka aracılığı ile ödendiği iddialarıyla kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'IN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.