Danıştay 9. Daire E.2021/732 K.2022/2961

Dava konusu istem: Davacı hakkında, kanuni temsilcisi olduğu ... Motorlu Taşıyıcılar Kooperatifinin vergi borçlarının tahsili için taşınmazına uygulanan haczin kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti:... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla; davacının haciz konulan gayrimenkulde fiilen oturmadığı görülmekte ise de, anılan konutun davacı adına tapuda mesken niteliğinde kayıtlı tek taşınmaz olması, söz konusu taşınmazın haczedilebilmesi için de, idarece, davacının haline münasip bir yerden daha fazla değere sahip olduğunun ortaya konulması gerektiği, bu konuda herhangi bir araştırma ve tespit yapılmadan tesis edilen haciz işleminde hukuka uygunluk bulunmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne, dava konusu haciz işleminin iptaline karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının hukuka ve usule uygun olduğu ve davalı idare tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanun'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Haciz işleminin davacının kanuni temsilcisi olduğu kooperatifin ödenmeyen vergi borçlarına dayandığı, davacı adına ödeme emirleri düzenlendiği, düzenlenen ödeme emirlerine karşı açılan davalar sonucu tahsili gereken borçları bulunduğu, tesis edilen işlemlerde mevzuata aykırılık bulunmadığı iddialarıyla kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'İN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.