Danıştay 9. Daire E.2021/815 K.2023/1161

Dava konusu istem: ... Kur. Bil. İnş. ve Tic. A.Ş.'ne ait vergi borçlarının tahsili amacıyla kanuni temsilci sıfatıyla davacı adına düzenlenen … tarih ve …,… sayılı ödeme emirlerinin iptali istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla; dava konusu olayda, asıl borçlu şirket tarafından alınan … tarih ve … sayılı yönetim kurulu kararı ile davacının bir yıllık süre için ''finansman yönetmeni'' olarak görevlendirildiği, anılan kararın 31/03/2008 tarihli Ticaret Sicil Gazetesi'nde ilan edildiği, asıl borçlu şirkette sadece finansman işleriyle sınırlı olarak yetkilendirilen ve yönetim kurulu üyeliği de bulunmayan davacının şirketi temsil ve ilzama yetkili kılınmadığı görülmekte olup, şirketi temsil yetkisi bulunmayan davacı adına kanuni temsilci olduğundan bahisle düzenlenen ödeme emirlerinde hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne, dava konusu ödeme emirlerinin iptaline karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının hukuka ve usule uygun olduğu ve davalı idare tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacının finansman yetkilisi olarak atandığı, yönetim kurulu üyelerinden herhangi birinin imzasıyla müştereken şirketi temsil ve ilzama yetkili kılındığı iddiasıyla kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'IN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.