Danıştay 9. Daire E.2022/1603 K.2022/6420

Dava konusu istem: Davacı şirket adına, Esenyurt Vergi Dairesi Müdürlüğünün … vergi kimlik numaralı mükellefi … İnşaat Metal İş Güvenliği Temizlik ve Tic. Ltd. Şti., Tepecik Vergi Dairesi Müdürlüğünün … vergi kimlik numaralı mükellefi … ve Beş Ocak Vergi Dairesi Müdürlüğünün … vergi kimlik numaralı mükellefi … Doğalgaz Ekipmanlar İnşaat San. Tic. Ltd. Şti'den aldığı faturaların sahte olduğu yolunda düzenlenen vergi inceleme raporuna dayanılarak 2017/Ekim dönemi için re'sen tarh edilen katma değer vergisi ile tekerrür hükümleri uygulanmak suretiyle kesilen bir kat vergi ziyaı cezasının kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti:. Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla; davacı şirket hakkında düzenlenen … tarih ve … sayılı vergi inceleme raporu ile dava konusu dönemde davacıya fatura düzenleyen. İnşaat Metal İş Güvenliği Temizlik ve Tic. Ltd. Şti. hakkında düzenlenen … tarih ve … sayılı, … hakkında düzenlenen … tarih ve … sayılı ve. Doğalgaz Ekipmanlar İnşaat San. Tic. Ltd. Şti.

Hakkında düzenlenen … tarih ve … sayılı vergi tekniği raporlarındaki tespitlerin birlikte değerlendirilmesinden adı geçen mükelleflerin davacıya düzenlediği faturaların sahte veya muhteviyatı itibarıyla yanıltıcı belgeler olduğu sonucuna varıldığından söz konusu faturalara ilişkin katma değer vergisi indirimleri reddedilerek yapılan tarhiyatta hukuka aykırılık bulunmadığı, vergi ziyaı cezasının tekerrür hükümleri uyarınca artırılan kısmı yönünden ise;

dava konusu olan 2017 yılında tekerrür hükümlerinin uygulanabilmesi için bu yıldan önce vergi ziyaı cezasına sebebiyet verilerek kesinleşmiş bir vergi ziyaı cezası bulunması gerektiği, davacı adına kesilen 2014/Mart dönemine ilişkin vergi ziyaı cezasının 27/07/2016 tarihinde tebliğ edilerek kesinleştiğinden, kesilen vergi ziyaı cezalarına tekerrür hükümleri uygulanmasında da hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Davacı tarafından ileri sürülen iddialar Vergi Mahkemesi kararının bir kat vergi ziyaı cezalı tarhiyata ilişkin kısmının kaldırılmasını gerektirecek nitelikte bulunmadığından bu kısma yönelik istinaf başvurusunun reddi gerektiği, Vergi ziyaı cezasının tekerrür hükümleri uyarınca arttırılan kısmına yönelik istinaf başvurusu yönünden ise.

2014/Mart dönemi için kesilen ve 27/07/2016 tarihinde tebliğ edilerek kesinleşen vergi ziyaı cezası tekerrüre esas alınmışsa da, sözü geçen vergi ziyaı cezası tutarının 2,129,27-TL olduğu, dolayısıyla 7338 sayılı Kanunla yapılan değişiklik uyarınca vergi ziyaı cezası için bir katı aşan tutarların her ay için 2,129,27- TL'sinin hukuka uygun olduğu,

bu tutarı aşan arttırımların ise hukuka aykırı olduğu gerekçesiyle katma değer vergisi ile bir katı vergi ziyaı cezası ve vergi ziyaı cezasının tekerrüre esas alınan ceza tutarındaki arttırımları (tekerrür) yönünden istinaf başvurusunun reddine, vergi ziyaı cezasının kesinleşen ceza tutarını aşan arttırım tutarları yönünden istinaf başvurusunun kabulüne, kararın bu kısmının kaldırılmasına, davanın bu husus bakımından kabulüne, tekerrür uyarınca fazladan artırılan tutarın kaldırılmasına karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Dava konusu işlemlerin dayanağı olan vergi tekniği raporunun ihbarname ekinde kendilerine tebliğ edilmediği, bu durumun ihbarnameyi hükümsüz kılacak nitelikte bir usul hatası olduğu, fatura içeriği malların gerçekten alınıp alınmadığı konusunda bir inceleme yapılmadan sadece başka raporlara atıf yapmakla yetinen dolayısıyla eksik incelemeye dayalı bir rapora istinaden yapılan tarhiyatların hukuka aykırı olduğu iddialarıyla kararın aleyhe olan kısmının bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Yasal dayanaktan yoksun olan temyiz isteminin reddi gerektiği yolundadır.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'ÜN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.