Danıştay 9. Daire E.2022/18 K.2022/6170

Dava konusu istem: Davacı adına, 2016 yılında bir kısım mal ve hizmet alışlarının sahte faturalar ile belgelendirildiği ve 2017/Aralık döneminden 2018/Ocak dönemine devreden katma değer vergisinin azaltılması gerektiği yolunda düzenlenen vergi inceleme raporuna dayanılarak 2018/Ocak-Mart, Temmuz, Eylül dönemleri için re'sen tarh edilen katma değer vergisi ile tekerrür hükümleri uygulanmak suretiyle kesilen üç kat vergi ziyaı cezasının kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti:.

Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla; davacı adına re'sen tarh edilen katma değer vergileri yönünden; dosyanın incelenmesinden, davacı şirketin 2016 yılında kullanmış olduğu ve hakkında sahte fatura düzenlemekten dolayı vergi tekniği raporu bulunan mükelleflere ait faturaları 25/04/2019 tarihinde verilen düzeltme beyannameleri ile kayıtlarından çıkardığı, bu nedenle 2017/Aralık döneminden devreden katma değer vergisinin değiştiğinin anlaşıldığı, uyuşmazlıkta davacı şirket tarafından 2018 yılı dönemlerine ilişkin olarak düzeltme beyannamesi verilmediği,

bu nedenle 2018 yılına ilişkin beyanların gerçek durumu yansıtmadığının görüldüğü, 2017/Aralık döneminden sonraki döneme devreden katma değer vergisinin "0,00-TL" olarak dikkate alınması suretiyle düzeltme sonucu ödenecek vergi çıkan dönemler için re'sen tarh edilen katma değer vergilerinde hukuka aykırılık bulunmadığı, üç kat vergi ziyaı cezası yönünden;

olayda, 2016 yılına ilişkin olarak kanuni süresi geçmekle birlikte vergi incelemesine başlanılmasından önce sahte olduğu ileri sürülen faturaları kayıtlarından çıkaran ve düzeltme beyannamesi veren davacının bu faturalara bağlı indirim hakkından vazgeçtiği, düzeltme beyannamesi verilen dönemlerde ziyaa uğratılan vergiler için vergi ziyaı cezasının %50 oranında kesilmesi gerektiği, zira bu aşamadan sonra söz konusu faturaların sahte olup olmamasının kesilecek vergi ziyaı cezasının tutarını değiştirmeyeceği,

ödenecek vergi çıkan sonraki dönemlerde sahte fatura kullanımı bulunmadığı ve vergi ziyaının önceki dönemlerdeki sahte fatura kullanımından kaynaklanmadığı anlaşıldığından düzeltme beyannamesi verilmeyen 2018 yılına ilişkin vergilendirme dönemleri için vergi ziyaı cezasının bir kat uygulanması gerektiği, vergi ziyaı cezalarının tekerrür nedeniyle arttırılan kısımları yönünden;

davacı adına 2013/Haziran dönemi katma değer vergisine ilişkin olarak kesilen vergi ziyaı cezasının 06/01/2014 tarihli uzlaşma tutanağına istinaden kesinleştiği görüldüğünden, 01/01/2015 tarihinden itibaren gerçekleşen eylemler için kesilen vergi ziyaı cezalarında tekerrür hükümleri uygulanabileceği, 2016 yılına ilişkin faturaların kayıtlardan çıkarılması sonucu 2018 yılına ilişkin olarak kesilen vergi ziyaı cezalarının tekerrür nedeniyle arttırılmasına hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine,

dava konusu katma değer vergileri ile vergi ziyaı cezalarının tekerrür nedeniyle arttırılan bir katına ilişkin kısım yönünden davanın reddine, vergi ziyaı cezalarının aşan kısmının ise kaldırılmasına karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının hukuka ve usule uygun olduğu ve taraflarca ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca tarafların istinaf başvurularının reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacının 2016 yılında bir kısım alışlarının sahte faturalar ile belgelendirildiğinin tespit edildiği, 2017/Aralık döneminden 2018/Ocak dönemine devreden katma değer vergisinin azaltılması sonucu 2018 yılının dava konusu dönemleri için re'sen tarh edilen katma değer vergilerine üç kat vergi ziyaı cezası kesilmesi gerektiği, yapılan işlemlerde hukuka aykırılık bulunmadığı iddialarıyla kararın aleyhe olan kısımlarının bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'İN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.