Danıştay 9. Daire E.2022/1928 K.2023/3395

Dava konusu istem: Davacı adına, sahte belge kullanıldığından bahisle düzenlenen vergi inceleme raporuna istinaden 2017/Haziran -Ağustos dönemleri için re'sen tarh edilen bir kat vergi ziyaı cezalı katma değer vergisinin kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:... , K:... sayılı kararıyla; davacının faturalarını kullandığı ... hakkında düzenlenen ... tarih ve ... sayılı Vergi Tekniği Raporu'ndaki tespitlerin düzenlediği faturaların sahte olduğunu göstermediği, söz konusu rapor dayanak gösterilerek anılan kişinin komisyon geliri elde edildiğinden bahisle 2017 yılı için gelir vergisi yönünden yapılan tarhiyatın dava konusu edildiği, ...

Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:... , K:... sayılı kararı ile davanın kabulüne hükmedilerek tarhiyatların kaldırıldığı, iş bu kararın da istinaf incelemesi neticesinde ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:... , K:... sayılı kararı ile onandığı görüldüğünden dava konusu tarhiyatta hukuka uygunluk görülmediği gerekçesiyle davanın kabulüne, cezalı tarhiyatın kaldırılmasına karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının hukuka ve usule uygun olduğu ve davalı idare tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacıya fatura düzenleyen mükellefin sahte fatura düzenleyicisi olduğunun vergi tekniği raporu ile tespit edildiği iddiasıyla kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'IN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. Nitekim temyize konu kararda atıf yapılan karar, Danıştay Dokuzuncu Dairesinin 09/06/2022 tarih ve E:2021/4055, K: 2022/2848 sayılı kararı ile onanarak kesinleşmiştir.