Danıştay 9. Daire E.2022/2298 K.2022/4154

Dava konusu istem: Davacı adına, araç alım-satımında gider pusulası ve fatura düzenlenmediği yolunda hazırlanan ... tarih ve ... sayılı tutanağa dayanılarak 2020 yılı için 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 353/1. maddesine göre kesilen özel usulsüzlük cezalarının kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ...

Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla; tutanağın özel usulsüzlük cezası kesilmesine dayanak oluşturabilmesi için muhatap olacak gerçek ve tüzel kişinin kendisinin, kanuni temsilcisinin, ya da yetkili adamının imzasını taşımasının, yasanın aradığı biçimsel bir zorunluluk olduğu, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 131. maddesinde bu kişilerin bulunmaması veya imzadan çekinme durumuna da değinerek, yoklama fişlerini (tutanağı) polis, jandarma, muhtar veya ihtiyar meclisi üyelerinden birinin imzalayacağını öngördüğü,

tutanağın belirtilen kişilerden birinin nezdinde düzenlendiği hallerde, resmi sıfat taşıyan ve tarafsız davranması beklenen bu şahısların da yoklamaya katılımı sağlanmak suretiyle, tutanağa bağlanan durumların varlığı ve doğruluğu hususunda, objektif bir tespitin yapılabilmesinin amaçlandığı, davacının, uyuşmazlığa konu cezalara dayanak olan tutanağın tutulduğu tarih olan 24/06/2021 tarihinde saat 11:21'de ... Hotels'ten çıkış yaptığına ve...

İstanbul Şubesi veznesinden bizzat işlem yaptığına ilişkin belge sunduğu, söz konusu tutanağın ise davacının imzadan imtina ettiği şerhi düşülerek Vergi Dairesi Müdürü, Gelir Uzman Yardımcısı ve Tarama Kontol Bölge Şefinden oluşan 3 kişi tarafından imzalandığı, davacının iddiaları ve sunduğu belgeler ile tutanak arasında bir çelişki oluştuğu, 213 sayılı Kanunu'nun 131. maddesinde aranan şekil şartlarının, yoklama fişlerinin ve tutanakların denetlenebilirliğinin sağlanması amacıyla getirildiği,

uyuşmazlık konusu olayda ileri sürüldüğü gibi imzadan imtina hali varsa maddede belirtilen kişilerin de tutanağın imzalanmasına dahil edilmesi gerekirken, davalı idarenin memurlarınca, davacının İstanbulda olduğunu belirttiği gün ve saatte imzalandığı sabit olan tutanağın, maddenin belirttiği şekilde, davacı veya temsilcisi nezdinde veya maddede sayılan kişilerce imzalanarak tutulmuş objektif bir tutanak olmadığı dikkate alındığında, anılan tutanağa dayanılarak kesilen özel usulsüzlük cezalarında hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne, özel usulsüzlük cezalarının kaldırılmasına karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının hukuka ve usule uygun olduğu ve davalı idare tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanun'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

213 Sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 353. maddesinin 1. fıkrasında, verilmesi ve alınması icabeden fatura, gider pusulası, müstahsil makbuzu ile serbest meslek makbuzlarının verilmemesi, alınmaması veya düzenlenen bu belgelerde gerçek meblağdan farklı meblağlara yer verilmesi halinde, bu belgeleri düzenlemek ve almak zorunda olanların her birine, her bir belge için bu belgelere yazılması gereken meblağın veya meblağ farkının % 10'u nispetinde özel usulsüzlük cezasının kesileceğinin düzenlendiği, olayda da gider pusulası ve fatura düzenlenmediğinin tespit edilmesi nedeniyle kesilen cezalarda hukuka aykırılık olmadığı iddiasıyla kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Yasal dayanaktan yoksun olan temyiz isteminin reddi gerektiği yolundadır.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'İN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.