Danıştay 9. Daire E.2022/2476 K.2023/4254

2-(DAVALI) … Vergi Dairesi Müdürlüğü-…

İSTEMİN KONUSU

… Bölge İdare Mahkemesi Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının taraflarca temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.

YARGILAMA SÜRECİ

Dava konusu istem: Davacı şirket adına, sahte fatura düzenlemek suretiyle komisyon geliri elde ettiği yolunda düzenlenen vergi tekniği raporu done alınmak suretiyle düzenlenen vergi inceleme raporuna dayanılarak 2016/Temmuz-Eylül, Ekim-Aralık dönemleri için re’sen tarh edilen geçici vergi ile kesilen üç kat vergi ziyaı cezasının kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti:.

Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla; geçici vergileri asılları yönünden; mahsup dönemi geçen geçici vergi aslının, anılan Kanun’un mükerrer 120. maddesi hükmü uyarınca aranmaması gerekirken davacı şirket adına tarhiyat yapıldığından geçici vergi tarhiyatlarının aslına dair kısmında hukuka uyarlık bulunmadığı, davanın vergi ziyaı cezalarına ilişkin kısmı yönünden; dava konusu edilen 2016/Temmuz-Eylül, Ekim-Aralık dönemlerine ilişkin vergi ziyaı cezalı geçici vergilerinin dayanağını teşkil eden 2016 yılı vergi ziyaı cezalı kurumlar vergisi tarhiyatına karşı açılan davada.

Mahkemelerinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararı ile, 2016 yılına ilişkin olarak yapılan cezalı kurumlar vergisi tarhiyatının hukuka uygun olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verildiği, bu durumda kurumlar vergisi tarhiyatı ile aynı gerekçelerle hesaplanan geçici vergiye bağlı olarak 2016/Temmuz-Eylül, Ekim-Aralık dönemlerine ilişkin olarak kesilen vergi ziyaı cezalarında hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine, dava konusu geçici vergi asıllarının iptaline karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Vergi mahkemesi kararının, geçici vergi aslı ile vergi ziyaı cezalı kurumlar vergisi tarhiyatına ilişkin kısmına ait hüküm fıkrası ile gerekçesi Dairelerince uygun görüldüğünden tarafların bu kısımlara ilişkin istinaf başvurularının reddine, davacının Mahkeme kararının, 2016/Temmuz-Eylül, Ekim-Aralık dönemlerine ilişkin bir katı aşan vergi ziyaı cezasına ilişkin hüküm fıkrasına yönelik istinaf başvurusuna gelince.

193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu'nun geçici vergiye ilişkin mükerrer 120. maddesinin 4. fıkrasına göre; kesinleşmekle birlikte mahsup dönemi geçmiş olması nedeniyle terkin edilmesi gereken geçici vergi üzerinden ceza tahsil edilmesi zorunlu ise de geçici verginin yıllık vergiye mahsuben peşin alınan bir vergi olması ve bu vergi nedeniyle yol açılan vergi kaybından dolayı bir kat vergi ziyaı cezası uygulanması gerektiğinden Mahkeme kararının bu kısmında hukuka uygunluk bulunmadığı gerekçesiyle davalı istinaf başvurusunun reddine, davacının istinaf başvurusunun, kısmen kabulüne, kısmen reddine,

Vergi Mahkemesi kararının bir katı aşan vergi ziyaı cezalarına ilişkin kısmının kaldırılmasına, bu kısmın iptaline karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENLERİN İDDİALARI

DAVACININ İDDİALARI

Faaliyetinin gerçek olduğu, incelemenin eksik ve varsayıma dayalı olduğu, yapılan işlemin hukuka aykırı olduğu iddialarıyla kararın aleyhe olan kısmının bozulması istenilmektedir.

DAVALININ İDDİALARI

Davacı hakkında düzenlenen vergi tekniği raporu ile sahte ve muhteviyatı itibariyle yanıltıcı fatura düzenlediğinin tespit edilmesi üzerine hakkında düzenlenen vergi inceleme raporuna istinaden yapılan vergi ziyaı cezalı tarhiyatların yerinde olduğu iddiasıyla kararın aleyhe olan kısmının bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMALARI

Davacı tarafından savunma verilmemiştir. Davalının savunması yasal dayanaktan yoksun olan temyiz isteminin reddi gerektiği yolundadır.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'IN DÜŞÜNCESİ: Temyiz istemlerinin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçelerde ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. Öte yandan temyize konu kararda atıf yapılan karar Danıştay Dokuzuncu Dairesinin 02/11/2023 tarih ve E:2022/2475, K:2023/4256 sayılı kararıyla onanmıştır.