Danıştay 9. Daire E.2022/2641 K.2023/3632

Dava konusu istem: Davacı adına, kapıda ödeme yöntemiyle gerçekleştirdiği satışlarda elde ettiği hasılatını kayıt ve beyan dışı bıraktığından bahisle düzenlenen vergi inceleme raporuna dayanılarak re'sen tarh edilen 2016 yılı gelir vergisi, 2016/Nisan-Haziran, Temmuz-Eylül, Ekim-Aralık dönemlerine ilişkin geçici vergi ile kesilen bir kat vergi ziyaı cezasının kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ...

Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla; davacının, kargo firmaları aracılığıyla toplamda 2.322.226,95-TL tutarında emtiayı belgesiz olarak satmak suretiyle elde ettiği hasılatını kayıt ve beyan dışı bıraktığının tespit edilmesi üzerine, tespit edilen hususlarla ilgili olarak davacıdan izahat istenildiği, yapılan satışların nasıl yapıldığı ve bu satışlarda kârlılık oranının ne olduğunun sorulduğu, davacı tarafından hesaplarına kargo firmaları tarafından gelen paraların 2016 yılında kayıt dışı satışını gerçekleştirdiği emtiaların bedelleri olduğu, söz konusu emtiaların bizzat kendisi tarafından gönderildiği,

maliyetlere, giderlere ve satışların belirtilen kısmına ilişkin olarak herhangi bir faturanın bulunmadığı ve yapılan satışlarda net kârlılık oranının %25 olduğunun beyan edilerek söz konusu tutanağın imza altına alındığı, davacı tarafından hesaplarına yatan paraların ticari nitelikteki emtia satışlarından elde edildiğinin ikraren kabul edildiği,

bahse konu tutarların davacının kayıtdışı hasılatı olarak dikkate alınmasında ve bu tutar üzerinden yine davacının kabul ve beyan ettiği kârlılık oranı esas alınarak ticari kazancın belirlenmesinde ve bu kazanç üzerinden hesaplanan vergi ziyaı cezalı gelir vergisinde ve geçici vergi üzerinden kesilen vergi ziyaı cezalarında hukuka aykırılık bulunmadığı; mahsup süresi geçtiğinden geçici vergi aslında hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine, dava konusu geçici vergi aslının kaldırılmasına karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının hukuka ve usule uygun olduğu ve davacı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Bedelsiz olarak giden kargo gönderilerinin içeriğinin ticari olmadığı, 2017 yılı ve öncesi için matrah arttırımından yararlanıldığı, gönderilerin %5 karla satıldığı, bu nedenlerle adına hatalı tarhiyat yapıldığı iddialarıyla kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Yasal dayanaktan yoksun olan temyiz isteminin reddi gerektiği yolundadır.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'NİN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.