Danıştay 9. Daire E.2022/2809 K.2024/1484

Dava konusu istem: Davacı adına, 3065 sayılı Katma Değer Vergisi Kanunu'nun 11/1-a maddesi kapsamında, ihracat tesliminden kaynaklı 2014/Ekim dönemine ilişkin 340,200,00 - TL'nin mahsuben iadesi talebinin reddine dair işlemin iptali istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla; davacının mal/hizmet alımında bulunduğu ... Kozmetik Gayrimenkul Boya San. Ltd. Şti. hakkında dava konusu işlemin tesis edildiği tarihte sahte belge düzenlendiğine yönelik herhangi bir vergi tekniği raporu olmadığından ve davacının ilgili yılda bahsedilen şirketten almış olduğu belgelerin sahte olduğu hususu tam olarak ortaya konulamadığından, davacı tarafından yüklenilen ancak indirim yoluyla giderilemeyen katma değer vergisinin mahsuben iadesi istemiyle yapılan başvurunun reddine dair işlemde hukuka uyarlık görülmediği gerekçesiyle davanın kabulüne, dava konusu işlemin iptaline ve dava konusu tutarın mahsuben iadesine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının hukuka ve usule uygun olduğu ve davalı idare tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı hakkında düzenlenen vergi inceleme raporu ile mal alımında bulunduğu mükellefin gerçek bir ticari faaliyetinin olmadığı tespit edildiğinden, yapılan işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı iddiasıyla kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'IN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.