Danıştay 9. Daire E.2022/3107 K.2022/6774

Dava konusu istem: Davacı adına, 2012/Ağustos döneminden sonraki döneme devreden katma değer vergisi dikkate alınmak suretiyle ve 2012 yılında bir kısım satış faturalarında özel tüketim vergisine yer verilmediğinden bahisle düzenlenen vergi inceleme raporuna dayanılarak 2012/Eylül-Aralık dönemleri için re'sen tarh edilen katma değer vergisi ile tekerrür hükümleri uygulanmak suretiyle kesilen bir kat vergi ziyaı cezasının kaldırılması istemine ilişkindir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Danıştay Dokuzuncu Dairesince verilen bozma kararına uyarak dosyanın yeniden incelenmesi suretiyle, dava konusu cezalı tarhiyatın, özel tüketim vergisinden kaynaklanan kısmına ilişkin olarak; dayanak özel tüketim vergilerinin kaldırılması istemiyle açılan davayı reddeden ... Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararına karşı, davacı tarafından yapılan istinaf başvurusunun reddine ilişkin. Bölge İdare Mahkemesi ...

Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının, Danıştay Yedinci Dairesinin 24/02/2021 tarih ve E:2018/1508, K:1218 sayılı kararıyla bozulması üzerine,. Bölge İdare Mahkemesi ...

Vergi Dava Dairesince verilen … tarih ve E:…, K:… sayılı ısrar kararıyla davanın reddedildiği anlaşıldığından, bu özel tüketim vergilerinden kaynaklanan matrahlar esas alınarak davacı şirket adına yapılan cezalı katma değer vergisi tarhiyatlarında hukuka aykırılık görülmediği, dava konusu cezalı tarhiyatın 2012/Ağustos döneminden sonraki döneme devreden katma değer vergisinin azaltılmasından kaynaklanan kısmına ilişkin olarak ise;

davacı şirket adına 2012/Ocak-Mayıs,Temmuz dönemlerine ilişkin olarak re'sen tarh edilen katma değer vergisi ile tekerrür hükümleri uygulanmak suretiyle kesilen vergi ziyaı cezası ve 2012 yılı için kesilen özel usulsüzlük cezasına karşı açılan davanın, vergi ziyaı cezasının tekerrür nedeniyle arttırılan kısmı ile özel usulsüzlük cezası yönünden kabulüne, bir kat vergi ziyaı cezalı katma değer vergisi yönünden reddine ilişkin ...

Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının redde ilişkin kısmının Danıştay Dokuzuncu Dairesinin 17/05/2018 tarih ve E:2016/25206, K:2018/3065 sayılı kararıyla bozulması üzerine,.

Vergi Mahkemesince verilen … tarih ve E:…, K:… sayılı kararla; davanın kabulüne karar verilerek dava konusu katma değer vergilerinin kaldırıldığı anlaşıldığından, dava konusu vergi ziyaı cezalı katma değer vergisinin devreden katma değer vergisinden kaynaklanan kısmında hukuka uyarlık bulunmadığı, vergi ziyaı cezasının tekerrür nedeniyle arttırılan kısmına ilişkin olarak da;

ceza hukukunun "lehe olan kanun hükümlerinin geçmişe yürüyeceği" yolundaki temel ilkesi çerçevesinde 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 339. maddesinin 7338 sayılı Kanun'la değişik halindeki, artırım tutarının kesinleşen (tekerrüre esas alınan) cezadan fazla olamayacağı yolundaki düzenlemenin göz önünde bulundurulması durumunda,

davacı şirket adına kesilen vergi ziyaı cezalarına uygulanan tekerrüre esas alınan ve kesinleşen cezanın 2.237,94 TL olduğu dikkate alındığında dava konusu edilen her bir dönem için ayrı ayrı olmak üzere tekerrür hükümleri uyarınca yüzde elli arttırılan kısmının 2.237,94-TL'yi aşmasının yasal olarak mümkün olmadığı gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine,

dava konusu katma değer vergisinin 2012/Ağustos döneminden devreden katma değer vergisinin azaltılmasından kaynaklanan kısmı ile vergi ziyaı cezasının her bir vergilendirme dönemi için tekerrür hükümleri uygulanmak suretiyle artırılan tutarının 2.237,94 TL'yi aşan kısmının kaldırılmasına karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

İlk savunma dilekçesinde ileri sürülen iddialarla kararın aleyhe olan kısmının bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'İN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. Nitekim, temyize konu kararda atıf yapılan kararlar, Danıştay Vergi Dava Daireleri Kurulu'nun 07/12/2022 tarih ve E:2022/1110, K:2022/1508 sayılı, Danıştay Dokuzuncu Dairesinin 23/12/2021 tarih ve E:2021/4051, K:2021/7264 sayılı kararlarıyla onanmıştır.