Danıştay 9. Daire E.2022/3672 K.2022/6465

Dava konusu istem: Davacı adına POS cihazı kullanılarak ödünç para vermek suretiyle elde ettiği faiz gelirini kayıt ve beyan dışı bıraktığından bahisle takdir komisyonu kararına dayanılarak 2011 yılı için re'sen tarh edilen gelir vergisi ile bir kat kesilen vergi ziyaı cezasının kaldırılması istemine ilişkindir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Danıştay Dokuzuncu Dairesince verilen bozma kararına uyarak dosyanın esastan incelemesi suretiyle; davacı hakkında düzenlenen … tarih ve … sayılı vergi tekniği raporundaki tespitlerin değerlendirilmesinden, davacının vergisel ödevlerini tam olarak yerine getirmediği dolayısıyla faaliyeti ile ilgili şüpheler uyandığı görülmekte ise de,

ilgili dönemlerdeki cironun elde edilebilmesi için yüzlerce mükellefe ait kredi kartlarının pos cihazında kullanılması gerektiğinin belirtildiği halde yapılan incelemede sadece üç kişinin ifadesine başvurulduğu ve ifade sahiplerinin faiz karşılığı kart kullanıldığını beyan ettiği geriye kalan kart sahipleri yönünden hiçbir inceleme ve tespit yapılmadığı dikkate alındığında bu ifadelerden hareketle tüm hasılatın ikrazatçılıktan elde edildiği kabulünün varsayımdan öteye gitmeyeceği hususları göz önüne alındığında dava konusu cezalı tarhiyatta hukuka uygunluk görülmediğinden,

Vergi Mahkemesince cezalı tarhiyatta zamanaşımı nedeniyle hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne dair verilen karara karşı yapılan davalı idarenin istinaf başvurusunun belirtilen gerekçeyle reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı hakkında düzenlenen vergi tekniği raporu ile post tefecilik faaliyetinde bulunulduğunun tespit edilmesi sebebiyle takdir komisyonu kararı uyarınca davacı adına yapılan işlemlerde hukuka aykırılık olmadığı iddiasıyla kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'İN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.