KÜNYE
Danıştay 9. Daire Başkanlığı 2022/3826 E., 2023/4165 K.·T.C. Danıştay Dokuzuncu Daire
- Karar tarihi
- 31 Ekim 2023
- Esas No
- 2022/3826
- Karar No
- 2023/4165
- Temyiz edenler
- 1-(DAVALI) ...Vergi Dairesi Müdürlüğü-…
- Vekili
- Av. ….
Karar Metni
571 kelime·3 dk okuma·8 bölüm
2-(DAVACI) Egesu Vana Tarım Isı Sistemleri Plas. San. Tic. Ltd. Şti…. VEKİLİ : Av. ..
İSTEMİN KONUSU
… Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin .. tarih ve E:.., K:… sayılı kararının taraflarca temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ
Dava konusu istem: Davacı adına, Yüreğir Vergi Dairesi Müdürlüğü'nün … vergi kimlik numaralı mükellefi Suna Onmaz'dan aldığı faturaların sahte olduğu yolunda düzenlenen vergi inceleme raporuna dayanılarak, 2016/Ocak-Mart dönemleri için re'sen tarh edilen bir kat vergi ziyaı cezalı katma değer vergisi ile 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 353/1. maddesi uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezasının kaldırılması istemine ilişkindir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ...
Vergi Mahkemesinin .. tarih ve E:.., K:… sayılı kararıyla; davacının fatura aldığı ... hakkında düzenlenen ... tarih ve ... sayılı vergi tekniği raporu ile davacı adına düzenlenen vergi inceleme raporunun birlikte değerlendirilmesinden, anılan mükellefin, uyuşmazlık konusu dönemde gerçek bir ticari faaliyetinin bulunmadığı, ekonomik, ticari ve teknik kapasite ve konumunun düzenlediği hasılat faturaları içeriği teslimlerde bulunmaya elvermediği, dolayısıyla davacı şirkete düzenlediği faturaların gerçek mal ve hizmet hareketini yansıtmadığının anlaşıldığı,
tarh edilen dava konusu katma değer vergilerinde ve sahte belge kullanılmak suretiyle vergi ziyaına sebebiyet verildiğinden, sahte faturaya isabet eden katma değer vergisi tarhiyatlarının bir katı oranında kesilen vergi ziyaı cezasında hukuka aykırılık bulunmadığı, davaya konu özel usulsüzlük cezası yönünden ise;
harcamaların sahte belgelerle belgelendirilmesi 213 sayılı Kanun'un 353. maddesinin 1. fıkrasında özel usulsüzlük cezasını gerektiren eylemler arasında sayılmadığından ve kesilen ceza maddenin öngörülüş amacına da uygun düşmediğinden davacının emtia alımlarının sahte faturalar ile belgelendirdiğinden bahisle kesilen özel usulsüzlük cezasında hukuka uygunluk bulunmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine özel usulsüzlük cezasının kaldırılmasına karar verilmiştir.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurularına konu Vergi Mahkemesi kararının aynı gerekçe ve nedenlerle uygun görüldüğü, istinaf dilekçelerinde ileri sürülen iddiaların anılan kararın kaldırılmasını sağlayacak durumda bulunmadığı belirtilerek tarafların istinaf başvurularının reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENLERİN İDDİALARI
DAVACININ İDDİALARI
Şirketin iflas halinde bulunduğu, alımların gerçek olduğu, raporda kurumlar vergisi yönünden bir eleştiri getirilmediği alımların gerçek olduğunun kabul edildiği, ...'ın ihtilaflı dönemde faal ve gerçek faaliyeti olan bir mükellef olduğu, yapılan cezalı tarhiyatın hukuka aykırı olduğu iddialarıyla kararın aleyhe olan kısmının bozulması istenilmektedir.
DAVALININ İDDİALARI
Kullanılan faturaların sahte olduğu hususunun Mahkeme kararıyla da kabul edildiği, yasa gereği kesilen özel usulsüzlük cezasında hukuka aykırılık bulunmadığı iddialarıyla kararın aleyhe olan kısmının bozulması istenilmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMALARI
Taraflarca savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'IN DÜŞÜNCESİ: Temyiz istemlerinin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçelerde ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
Danıştay 9. Daire, E. 2022/3826, K. 2023/4165, 31 Ekim 2023 tarihli karar · Kaynak: Danıştay Karar Arama