Danıştay 9. Daire E.2022/4735 K.2023/862

Dava konusu istem: Karayolları Genel Müdürlüğü Program ve İzleme Dairesi Başkanlığı'nca ihale edilen ve davacı şirketin uhdesinde kalan … ihale kayıt numaralı ''Gaziantep-Nizip-Birecik Yolu (Nizip Geçişi Dahil) Km:7+560-55+800 Arası ile Km:55+800-57+440 (Birecik Geçişi) Arası Yapım İşi" kapsamında 2017 ila 2021 yıllarında ödenen hakedişlerden kesilmek suretiyle tahsil edilen toplam 1.375.277,57-TL damga vergisinin iadesi talebiyle yapılan düzeltme-şikayet başvurusunun reddine dair … tarih ve … sayılı işlemin iptali ile tahsil edilen tutarın tecil faiziyle birlikte iadesi istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ...

Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla; uyuşmazlığa konu ihalenin … tarihinde … ihale kayıt numarası ile, 4734 sayılı Kanun'un 19. maddesi uyarınca gerçekleştirildiği, ihalenin davacı şirket üzerinde kaldığı, ihaleye ait idari şartnamenin 8/1. maddesinde, "İhalenin yeterlik kriterlerini taşıyan tüm yerli ve yabancı isteklilere açık olduğu" ibaresine yer verildiği, ihale konusu işin Kalkınma Bakanlığı'nca yayımlanan cari yıl yatırım programında yer aldığı,

bu durumda, cari yıl yatırım programında yer alan ve Anayasa Mahkemesinin iptal kararı sonrasında yeterlilik kriterlerini taşıyan tüm yerli ve yabancı isteklilere açık olan ihalenin döviz kazandırıcı faaliyet sayılması hususunda Yasanın aradığı koşulları taşıdığının kabulü gerekeceğinden, dava konusu işlemde hukuka uyarlık bulunmadığı, davacı şirketten kesinti yoluyla tahsil edilen damga vergilerinin hukuka aykırılığı yargı kararıyla tespit edildiğinden, söz konusu vergilerin tahsil edildiği tarihten itibaren bu tutarın kullanımından mahrum kalındığından;

haksız yere alınan vergiler nedeniyle yoksun kalınan tutarın tahsil tarihinden itibaren hesaplanacak tecil faiziyle birlikte davacı şirkete ödenmesi gerektiği gerekçesiyle davanın kabulüne, dava konusu işlemin iptaline ve davacı şirketten kesinti yoluyla alınan 1.375.277,50-TL tutarındaki damga vergisinin tahsil tarihlerinden düzeltme fişinin davacı şirkete tebliğ edileceği tarihe kadar geçen süre için hesaplanacak tecil faizi ile birlikte iadesine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının hukuka ve usule uygun olduğu ve davalı idare tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Anayasa Mahkemesinin iptal kararlarının geriye yürümeyeceği, kaldı ki Anayasa Mahkemesinin iptal kararının vergi,resim, harç istisna belgesi uygulamasının iptaline ilişkin bir karar olmadığı, olayda herhangi bir vergi hatası bulunmadığından 213 sayılı Vergi Usul Kanununun düzeltme hükümlerinin tatbikinin mümkün olmadığı, davacı şirket adına düzenlenmiş, uyuşmazlığa konu sözleşmenin imzalandığı tarihte geçerli olan Vergi Resim Harç İstisna Belgesinin ibraz edilmediği, yargıya intikal eden vergilendirme işlemlerinde faiz ödenebilmesinin ancak kararın idareye tebliğinden itibaren infazın gecikmesi durumunda söz konusu olabileceği iddialarıyla kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Yasal dayanaktan yoksun olan temyiz isteminin reddi gerektiği yolundadır.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'İN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü: Dava dosyasının tekemmül ettiği görüldüğünden yürütmenin durdurulması istemi hakkında karar verilmeyerek işin esasına geçildi.

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.