Danıştay 9. Daire E.2022/4779 K.2023/1668

Dava konusu istem:Davacı şirketi adına, bir kısım hasılatını kayıt ve beyan dışı bıraktığı ve 2011 yılında tecil terkin uygulaması kapsamında satın aldığı baz yağları kullanarak elde ettiği mamüllerin taahhüt edilenden farklı GTİP numarasında yer aldığı, bu nedenle eksik beyan ettiği özel tüketim vergisi üzerinden katma değer vergisi hesaplanması gerektiği yolunda düzenlenen vergi inceleme raporuna dayanılarak 2011/Ocak, Eylül, Kasım ve Aralık dönemleri için re'sen tarh edilen katma değer vergisi ile tekerrür hükümleri uygulanmak suretiyle kesilen bir kat vergi ziyaı cezasının kaldırılması istenilmektedir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti:Danıştay Dokuzuncu Dairesince verilen bozma kararına uyarak, dosyayı yeniden incelemek suretiyle, cezalı tarhiyatın dayanağı özel tüketim vergisi ile kurumlar vergisine karşı açılan davalarda verilen kararlara atıfla Vergi Mahkemesi kararının bir kat vergi ziyaı cezalı katma değer vergisine ilişkin kısmında hukuka aykırılık bulunmadığı, vergi ziyaı cezalarının tekerrür hükümleri uyarınca artırılan kısmı yönünden ise;

tekerrür nedeniyle artırılan tutarın, esas alınan cezadan fazla olamayacağına yönelik davacının lehine olan yeni düzenlemenin somut olaya uygulanması gerektiği, tekerrüre esas alınan ceza tutarı 1.500,00-TL olduğundan, tekerrür nedeniyle artırılan tutarın bu miktara isabet eden kısmında hukuka aykırılık, aşan kısmında hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle davalı idarenin istinaf talebinin reddine, davacının istinaf talebinin kısmen reddine, kısmen kabulüne, Vergi Mahkemesi kararının vergi ziyaı cezasının tekerrür nedeniyle artırılan tutarın tekerrüre esas alınan cezanın miktarını aşan kısmına ilişkin hüküm fıkrasını kaldırarak,

bu kısım bakımından davanın kabulüne karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacının özel tüketim vergisini eksik beyan ettiği, ceza hukukundaki lehe kanunun geçmişe yürütülebileceği ilkesinin 213 sayılı Vergi Usul Kanunun 339. maddesinde düzenlenen tekerrüre ilişkin olarak kıyasen uygulanması ve bu gerekçeyle davacının istinaf isteminin kısmen kabul edilmiş olmasının kanunilik ilkesine, hukuka ve yasalara aykırı olduğu iddiasıyla kararın aleyhe olan kısmının bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'İN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. Nitekim temyize konu kararda atıf yapılan kurumlar vergisi dosyasında verilen karar … Bölge İdare Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı istinaf başvurusunun reddi kararı ile, özel tüketim vergisi dosyasında verilen karar ise Danıştay Yedinci Dairesinin 11/04/2023 tarih ve E:2022/4726, K:2023/2010 sayılı kararı ile onanarak kesinleşmiştir.