Danıştay 9. Daire E.2022/48 K.2023/3765

Dava konusu istem: Davacı adına, Kadifekale Vergi Dairesi Müdürlüğünün … vergi kimlik numaralı mükellefi ...'den aldığı faturaların sahte olduğu yolunda düzenlenen vergi inceleme raporuna dayanılarak 2018/Haziran-Kasım dönemleri için re'sen tarh edilen katma değer vergisi ile kesilen üç kat vergi ziyaı cezasının kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla; ... hakkında düzenlenen … tarih ve … sayılı vergi tekniği raporunda ve davacı hakkında düzenlenen vergi inceleme raporunda yer alan tespitlerin birlikte incelenmesinden, anılan mükellefin davacı adına düzenlediği faturaların sahte veya muhteviyatı itibarıyla yanıltıcı belge olduğu sonucuna varıldığından, dava konusu vergi ziyaı cezalı katma değer vergisinde hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının hukuka ve usule uygun olduğu ve davacı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

... hakkında düzenlenen rapor dikkate alınmak suretiyle tarafları hakkında karar verilmesinin, suçların ve cezaların şahsiliği ilkesine aykırı olduğu, taraflarının vergi kanunlarını usul ve esastan ihlal ettiğine ilişkin somut bir tespitin bulunmadığı, ...'den alınan faturaların gerçek bir ticari faaliyete dayandığı, cezalı tarhiyatta hukuka uyarlık bulunmadığı iddialarıyla kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'IN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.