Danıştay 9. Daire E.2022/4800 K.2023/4426

2-(DAVACI) … Harfiyat Nakliyat İmalat İthalat İhracat Sanayi ve Ticaret Ltd. Şti. VEKİLİ : Av. …

İSTEMİN KONUSU

… Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının taraflarca temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.

YARGILAMA SÜRECİ

Dava konusu istem: Davacı şirket adına, konut teslimlerine ilişkin faturaların yasal süresi içinde düzenlenmediği ve bazı tahsilat ve ödemelerin tevsik edilemediği yolunda düzenlenen vergi inceleme raporuna dayanılarak 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 353/1, mükerrer 355/4. maddeleri uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezalarının kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti:. Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla.

213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 353/1. maddesi uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezası yönünden; davacının yaptığı işlemlere ilişkin fatura düzenlemediği yolunda alım-satıma taraf olanlar nezdinde olayın vuku anında yapılan bir tespitin bulunmadığından, kesilen özel usulsüzlük cezasında yasal isabet bulunmadığı, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun mükerrer 355. maddesi uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezası yönünden ise;

davacının bir kısım ödeme ve tahsilatını, banka ve benzeri finans kurumları aracılığıyla yapmadığı sabit olduğundan, bu özel usulsüzlük cezasında hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davanın kısmen reddine, kısmen kabulüne, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 353/1. maddesi uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezasının kaldırılmasına karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu kararın, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun mükerrer 355. maddesi uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezasına ilişkin kısmına ilişkin gerekçe ve hüküm fıkrasının uygun görüldüğü, davacı tarafından istinaf başvurusu dilekçesinde ileri sürülen nedenlerin kararın bu kısmını kusurlandıracak nitelikte bulunmadığı, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 353/1. maddesi uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezası yönünden ise;

belgelerin "hiç düzenlenmemiş sayılması" halinin uyuşmazlık konusu fiilin meydana geldiği 2017 yılında yürürlükte olan halinde, özel usulsüzlük cezasının kesilmesini gerektiren haller arasında yer almadığı, dolayısıyla ceza hukukunun temel ilkelerinden olan tipiklik unsurunun uyuşmazlık bakımından tam olarak vücut bulmadığı gibi suç ve cezaların yasallığı ilkesine de uygun olmadığı,

davacı adına kesilen özel usulsüzlük cezasında bu yönüyle hukuka uygunluk, bu ceza yönünden farklı bir gerekçeyle davayı kabul eden mahkeme kararında ise sonucu itibariyle hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davacının istinaf başvurusunun reddine, davalının istinaf başvurusunun ise yukarıda belirtilen gerekçeyle reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENLERİN İDDİALARI

DAVACININ İDDİALARI

7143 sayılı Vergi ve Diğer Bazı Alacakların Yeniden Yapılandırılması ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına İlişkin Kanun kapsamında matrah artırımında bulunulduğu için vergi incelemesi yapılamayacağı, bu nedenle yapılan inceleme sonucunda düzenlenen vergi inceleme raporu uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezasında hukuka uygunluk bulunmadığı iddialarıyla kararın aleyhe olan kısmının bozulması istenilmektedir.

DAVALININ İDDİALARI

Özel usulsüzlük cezası kesilebilmesi için fiili tespite gerek bulunmadığı, mevzuata uygun olarak tesis edilen dava konusu işlemlerin yasa olduğu iddialarıyla kararın aleyhe olan kısmının bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMALARI

Davacı tarafından savunma verilmemiştir. Davalının savunması yasal dayanaktan yoksun olan temyiz isteminin reddi gerektiği yolundadır.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'IN DÜŞÜNCESİ: Temyiz istemlerinin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçelerde ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.