Danıştay 9. Daire E.2022/4815 K.2023/4965

Dava konusu istem: Davacı şirket tarafından, Mahkeme kararı ile iadesine hükmedilen 396.518,93 TL'nin ödenmesi talebine ilişkin idarece tesis edilen ... tarih ve ... sayılı işlemin iptali istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla; olayda, davacı şirketin maliki olduğu taşınmaza 2008 yılında Karayolları Genel Müdürlüğü tarafından kamulaştırmasız el atıldığı, yapılan yargılama sonucunda ...Asliye Hukuk Mahkemesi'nin ... tarih ve E:...

K:... sayılı kararı ile 6.823.896,00.-TL kamulaştırmasız el atma bedelinin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte Karayolları Genel Müdürlüğü tarafından davacı şirkete ödenmesine karar verildiği, kararın 2012 yılında kesinleşmesi üzerine yasal faizi ile birlikte 9.468.052,12.-TL'nin davacı şirkete ödendiği, daha sonra uyuşmazlık konusu dönemde davacı şirket tarafından 5520 sayılı Kurumlar Vergisi Kanunu'nun 5/1.maddesinin 6.bendinin (e) alt bendinde yer alan istisnadan yararlanıldığı, ancak yalnızca Mahkeme kararında belirtilen anaparanın istisnaya dahil edildiği,

faizin de dahil olması gerektiğinden bahisle 2012 yılı kurumlar vergisi beyannamesi ile 2012/Ekim-Aralık geçici vergi beyannamesine ihtirazi kayıt şerhi düşüldüğü, akabinde söz konusu beyanname üzerine tahakkuk eden geçici verginin 396.518,93.-TL.'lik kısmının iptali ve iadesi istemiyle dava açıldığı, davada Mahkemelerinin ... tarih ve E...., K.... sayılı kararı ile davacıya 396.518,93-TL ödenmesine hükmedildiği, mahkeme kararının icrası için yapılan başvuru üzerine dava konusu işlemin tesis edildiği,

söz konusu işlemle, ihtirazi kayıtla verilen 2012 yılı kurumlar vergisi beyanında, İzmir 2. Vergi Mahkemesi'nin 22/09/2020 tarih ve E:2020/764, K:2020/828 sayılı kararına istinaden idarece yapılan düzeltme sonucunda mükellefin kurumlar vergisi beyannamesinde ödenecek verginin çıkmadığının tespit edildiği, ödenmiş olan geçici vergi ve kesinti yoluyla ödenen toplam verginin 407.756,64-TL olduğu, 205.858,87-TL'nin iadesinin 2013 yılında 2013090417Fqz0000108 nolu düzeltme fişi ile yapıldığı, 201.897,77-TL iade edilecek reddiyat doğduğunun davacıya bildirildiği,

davalı idarenin savunma dilekçesinde ise, İzmir 1.Vergi Mahkemesinin 07/10/2020 tarih ve E.2020/723, K.2020/791 sayılı kararı uyarınca davacıya 201.897,77-TL iade edilecek reddiyat doğduğu ve bu iadenin 22/02/2021 tarihinde muhasebeleştirilerek mükellefe nakden ödeme yapıldığının belirtildiği, savunma dilekçesine düzeltme fişinin de eklendiğinin görüldüğü, uyuşmazlıkta, yapılan düzeltmeler sonucunda, davacının 2012 yılı kurumlar vergisi ve 2012/Ekim-Aralık dönemi geçici vergiden kaynaklanan iade hakkının bir kısmının işbu dava açılmadan evvel, bir kısmının ise işbu dava derdest iken yerine getirildiğinin anlaşıldığı,

bu durumda, iade talebinin, Mahkeme kararları uyarınca, işbu dava açılmadan önce iadesi yapılan 205.858,87-TL'lik kısmına ilişkin davanın reddi gerektiği, Mahkemelerinin ... tarih ve E...., K.... sayılı kararına istinaden düzenlenen ... tarih ve ... sayılı düzeltme fişi uyarınca, işbu davanın açılma tarihi olan 18/01/2021'den sonra nakden yapılan iade yönünden ise, davacının davaya konu talebi yerine getirilmiş olduğundan, karar verilmesine gerek bulunmadığı gerekçesiyle davanın kısmen reddine, kısmen karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinafa konu kararın, davacı tarafın aleyhine olan ve istinafa konu ettiği kısmında usule ve hukuka aykırılık görülmediği; davalı idarenin vekalet ücretine ilişkin istinaf başvurusuna gelince, istinaf başvurusuna konu mahkeme kararının verildiği tarihte yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 15/1. maddesinde; "...bölge idare, idare ve vergi vergi mahkemelerinde birinci savunma dilekçesi süresinin bitimine kadar anlaşmazlığın feragat ya da kabul nedenleriyle ortadan kalkması .... durumunda tarifede yazılı ücretin yarısına, diğer durumlarda tamamına hükmedilir...." hükmünün yer aldığı,

incelenen dosyada, istinafa konu kararla, ...Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararına istinaden düzenlenen ... sayılı düzeltme fişi uyarınca, işbu davanın açılma tarihi olan 18/01/2021 tarihinden sonra nakden yapılan iade yönünden, davacının davaya konu talebi yerine getirilmiş olduğundan karar verilmesine yer olmadığına karar verildiği, davanın bu kısmına ilişkin yargılama giderlerinin, dava açılmadan evvel davacının başvurusu olmasına rağmen, talebi doğrultusunda işlem yapılmayarak bu kısmın da dava konusu edilmesine sebebiyet verildiği gerekçesiyle davalı üzerinde bırakıldığının görüldüğü,

olayda, davacı adına düzenlenen düzeltme fişi ile verginin terkin edildiği hususunun savunma dilekçesi verilme süresi içerisinde bildirildiği anlaşıldığından, Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 15. maddesi gereği davacı lehine vekalet ücretinin yarısına hükmedilmesi gerektiği, vekalet ücretinin tamamına hükmeden Mahkeme kararının bu kısmında hukuka uygunluk bulunmadığı belirtilerek davacının istinaf başvurusunun reddine, davalının istinaf başvurusunun kabulü ile kararın davalı idare aleyhine vekalet ücretine hükmedilen kısmının kaldırılmasına,

karar tarihi itibariyle yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi Uyarınca belirlenen 1.135,00-TL vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idarenin sunduğu düzeltme fişleri ile yargılamayı yanlış yönlendirdiği, iş bu davanın açılmasına idare tarafından sebebiyet verildiğinden lehlerine tam vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiği iddialarıyla kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'IN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.