Danıştay 9. Daire E.2022/513 K.2023/515

2- (DAVACI) ... Petrokimya Ürn. Nak. Paz. San. Tic. A.Ş. VEKİLİ : Av…

İSTEMİN KONUSU

... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının taraflarca temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.

YARGILAMA SÜRECİ

Dava konusu istem: Davacı şirket adına, komisyon karşılığı sahte fatura düzenlediği yolunda tanzim edilen vergi inceleme raporuna dayanılarak re'sen tarh edilen 2016 yılı kurumlar vergisi ile kesilen üç kat vergi ziyaı cezasının kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ...

Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla; dava konusu cezalı tarhiyatın dayanağı olan ve davacı hakkında düzenlenen … tarih ve … sayılı Vergi Tekniği Raporu ile 2016 yılı işlemlerinin kurumlar vergisi yönünden incelenmesi sonucu düzenlenen … tarih ve …sayılı Vergi İnceleme Raporunda yer alan tespitlerin birlikte değerlendirilmesinden; davacının 2016 yılı kurumlar vergisi beyanında bildirdiği 41.848,09-TL tutarlı ödenmesi gereken kurumlar vergisi mahsup edilmeksizin anılan tutar üzerinden yapılan dava konusu cezalı tarhiyat yönünden;

davacının beyan edip adına tahakkuk eden kurumlar vergisi tutarının yeniden oluşturulan beyan tablosunda dikkate alınarak bulunan matrah üzerinden cezalı tarhiyatın salınmasının gerektiği, aksi uygulamanın davacı aleyhine haksız vergi ziyaı cezası uygulanmasına da sebebiyet vereceğinden, dava konusu cezalı tarhiyatın bu kısmında hukuka uygunluk bulunmadığı, komisyon karşılığı sahte fatura düzenleme yönünden ise; davacı şirketin ... Petrokimya Ürünleri Nakliyat San ve Tic. Ltd.

Şti. olarak faaliyet gösterdikten sonra nevi ve ünvan değişikliğine giderek 2 yıl içerisinde 5 kez işyeri adresini değiştirmesi ve sık aralıklarla taşınmasının güven ve süreklilik isteyen ticari hayatın ol...n akışına aykırılık oluşturduğu, davacı şirketin çalışanlarının fatura düzenleyip aldığı mükellefler tarafından da çalışan olarak gösterilmesi, bildirilen çalışanların aralarında ve çalışan olarak gösterildikleri firmaların ortak ve yöneticileri arasında akrabalık ilişkisi bulunması,

işçi gösterilen şahısların bir firmada yönetici iken aynı zamanda diğer firmada çalışan olarak gösterilmeleri ve davacı şirketin birçok adres göstermesine rağmen üretim yapılan fabrikanın Manisa/Turgutlu adresi olarak beyan edilmesi ve bu adreste yapılan yoklamalarda tankların boş olması, dolu tanklarda ise göstermelik az miktarda yağ ve türevleri olması, kapasite raporlarındaki tank kapasiteleri ile fiili envanterde tespit edilen tank kapasiteleri arasında büyük fark bulunması, kapasite raporunda yer alan pekçok makine ve teçhizatın bulunmaması gibi husuların birlikte dğerlendirilmesinden;

davacının üretip satışını gerçekleştirdiğini bildirdiği emtiaları gerçekte üretmediği ve anılan satış faturalarının gerçeği yansıtmadığı, davacı tarafından her ne kadar bir kısım ithalat yapılmış ve ...

A.Ş'den mal alınmış ise de, bu alışların toplam alışlara oranının çok düşük (%1'in altında) olduğu ve bu emtialarla davacının ürettiğini bildirdiği emtiaların imalatının mümkün bulunmadığı, dolayısıyla söz konusu alımların sahte fatura ticaretini gizlemek amacıyla yapıldığı ve üretime sokulmaksızın kayıt dışı olarak satıldığı, davacı şirketin düzenlediği faturaların komisyon karşılığı düzenlenen sahte faturalar olduğu,

bu durumda, davacı hakkında tanzim edilen vergi inceleme raporu uyarınca sahte fatura ticareti yaptığı saptanarak davacının elde ettiği komisyon geliri üzerinden yapılan hesaplama sonucunda, davacı adına re'sen tarh edilen dava konusu üç kat vergi ziyaı cezalı kurumlar vergisinin, davacının verdiği kurumlar vergisi beyannamesi sonucunda tahakkuk eden ve mahsubu gereken 41.848,09-TL tutarlı ödenecek kurumlar vergisini aşan kısmında hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine,

dava konusu cezalı tarhiyatın davacının beyanıyla tahakkuk eden 41.848,09-TL tutarlı ödenecek kurumlar vergisine isabet eden kısmının kaldırılmasına karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının hukuka ve usule uygun olduğu ve taraflarca ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanun'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurularının reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENLERİN İDDİALARI

DAVACININ İDDİALARI

Vergi müfettişinin eksik inceleme ile değerlendirme yaptığı, alış satış faturaları, sevk irsaliyeleri, ekspertiz raporları ve sair belgeler incelenmeden sadece defterler üzerinden yapılan inceleme ile değerlendirme yapıldığı, sık sık merkez adresini nakletmesinin sahtecilik faaliyetine delil olarak kabul edildiği, oysa ki amacının vergisel avantajlar yakalamak olduğu, esas ticari işleyişin fabrika adresinde bulunduğu ve yapılan tüm yoklamalarda üretime dönük ekipman ve mal olduğunun tespit edildiği ve bu adreste faaliyet göstermediğine dair idarece yapılmış tespit olmadığı,

vergi müfettişinin mal alımında bulunduğu bir kısım firmalar hakkındaki rapor ve vergi dairesi tespitleri nedeniyle varsayım yoluyla sahtecilik faaliyetinde bulunduğuna kanaat getirdiği, alış satış yapılan şirketler hakkında tarhiyat yapılıp yapılmadığı, dava açılıp açılmadığı gibi araştırmaların yapılmadığı iddialarıyla kararın aleyhe olan kısmının bozulması istenilmektedir.

DAVALININ İDDİALARI

Davacı hakkında düzenlenen vergi tekniği raporunda yer alan tespitlerden bahisle davacının sahte belge düzenleyicisi olduğu ve yapılan işlemlerde hukuka aykırılık bulunmadığı iddiasıyla kararın aleyhe olan kısmının bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMALARI

Taraflarca savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'İN DÜŞÜNCESİ

Temyiz istemlerinin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçelerde ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.