Danıştay 9. Daire E.2023/2680 K.2023/2941

Dava konusu istem: Davacı şirket adına ihtirazi kayıtla verilen düzeltme beyannamesine istinaden 2012/Aralık dönemi için tahakkuk ettirilen katma değer vergisi, damga vergisi, hesaplanan gecikme faizi ve kesilen özel usulsüzlük cezasının kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Danıştay Dördüncü Dairesince verilen bozma kararına uyarak dosyanın yeniden incelemesi suretiyle; davacı şirketin faturalarını kullandığı Gölbaşı Vergi Dairesi Müdürlüğünün … vergi kimlik numaralı mükellefi ... Otomotiv İnşaat Medikal Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi hakkında düzenlenen, … tarihli ve … sayılı vergi tekniği raporunun değerlendirilmesinden, yeterli ve somut tespitler yapılmadığı.

Çankaya Vergi Dairesi Müdürlüğü'nün … vergi kimlik numaralı mükellefi … hakkında düzenlenen … tarihli ve … sayılı vergi tekniği raporun değerlendirilmesinden ise; davacının mal ve hizmet satın aldığı bahse konu mükellef hakkında birtakım olumsuzluklar bulunmakla birlikte yapılan yoklamalarda şirketin faal olduğu,

çalışan işçisinin bulunduğu ve çalışan sayısının şüpheli biçimde dönemsel artıp azalmadığı ve davalı idarece söz konusu mükellefin davacı nezdinde sahte fatura düzenlediği hususunun, maddi delillere ve somut verilere dayalı olarak kati şekilde ortaya konulamadığı sonucuna varıldığından davanın kabulüne, dava konusu tahakkukun kaldırılmasına karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından, davacının düzletme beyannamesine ihtirazi kayıt koyarak dava açmasının kanuna karşı hile olduğu, davacının vergi ve cezalarının kaldırılmasına ilişkin talebinin kabulünün mümkün olmadığı iddialarıyla kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'İN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.