Danıştay 9. Daire E.2023/2787 K.2023/3595

Dava konusu istem: Davacı adına, bir kısım çalışınını asgari ücretten daha yüksek ücretle çalıştırdığı halde, asgari ücret üzerinden beyanda bulunduğundan bahisle, vergi inceleme raporu uyarınca, 2009/Ocak-Aralık dönemleri için re'sen tarh edilen gelir(stopaj) vergisi ile kesilen bir kat vergi ziyaı cezasının kaldırılması istemine ilişkindir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Danıştay Dördüncü Dairesince verilen bozma kararına uyarak dosyayı esastan incelemek suretiyle; davacı hakkında düzenlenen … tarih ve … sayılı vergi tekniği raporundaki tespitlerin değerlendirilmesinden, yalnızca belli çalışanlara ilişkin olarak yapılan araştırmadan hareketle, tüm pilot ve teknisyenlerin fazladan ücret aldığından bahisle matrah belirlendiği görüldüğünden, somut verilere dayanmayan, varsayım ve kanaate dayalı olarak yapılan cezalı tarhiyatta hukuka uygunluk bulunmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar veren Vergi Mahkemesi kararına yönelik istinaf başvurusunun belirtilen gerekçeyle reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı adına düzenlenen vergi tekniği raporuyla üzere özellikle pilot ve teknisyenlere ödenen ücretin çok altında, asgari ücret üzerinden verilen beyannamelerin gerçeği yansıtmadığının somut olarak ortaya koyulduğu iddiasıyla kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Yasal dayanaktan yoksun olan temyiz isteminin reddi gerektiği yolundadır.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'İN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.