Danıştay 9. Daire E.2023/286 K.2023/2581

İstemin konusu

Davacı adına, 213 sayılı vergi Usul Kanunu'nun 353/1. maddesi uyarınca kesilen 2010 yılına ilişkin özel usulsüzlük cezasının kaldırılması istemiyle açılan davayı; Danıştay Dokuzuncu Dairesince verilen bozma kararına uyarak yeniden incelemek suretiyle 213 Sayılı Kanun'un 353/1. maddesinin uygulanmasını gerekli kılan koşulların oluşmadığı, davalı idarece ceza gerektiren eylem ve eylemle fail arasındaki bağlantı açıkça saptanarak usulsüzlük eyleminin bütün unsurlarının ortaya konulmadığı anlaşıldığından dava konusu özel usulsüzlük cezasında hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle kabul eden ... Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının, temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacının bir kısım alışlar için fatura almadığı, bir kısım satışı için de fatura düzenlemediği tespit edildiğinden kesilen özel usulsüzlük cezasına hukuka aykırılık bulunmadığı iddiasıyla kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'IN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.