Danıştay 9. Daire E.2023/34 K.2023/3526

Dava konusu istem: Davacı adına, bir kısım hasılatını kayıt ve beyan dışı bıraktığı yolunda düzenlenen vergi inceleme raporuna dayanılarak 2019/Ocak ilâ Aralık dönemlerine ilişkin re'sen tarh edilen katma değer vergisi ile tekerrür hükümleri uygulanmak suretiyle kesilen bir kat vergi ziyaı cezasının kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ...

Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla; davacı hakkında düzenlenen … tarih ve … sayılı vergi inceleme raporunun incelenmesi neticesinde, davacının kargo firması vasıtasıyla satışını gerçekleştirdiği ürünlerden elde ettiği hasılatı beyanlarına dahil etmediğinden bahisle faaliyet alanı ve satışa konu ettiği ürünlerin hediyelik eşya ve tütün mamülleri (kıyılmış tütün, makaron, sigara ucu ve çakmak vb.) olması nedeniyle bahse konu ürünlere %18 katma değer vergisi oranı uygulanarak 2019 yılı katma değer vergisi beyannamesinin yeniden düzenlenmesi sonucunda,

ödenmesi gereken katma değer vergisi çıkan dönemlere ilişkin olarak davacı yapılan bir kat vergi ziyaı cezalı katma değer vergisi tarhiyatlarında hukuka aykırılık bulunmadığı, vergi ziyaı cezalarının tekerrür hükümleri uyarınca arttırılan kısımları bakımından yapılan değerlendirmede ise, tekerrüre esas alınan fiilin, davacı adına 2016/Ocak-Mart dönemi için kanuni süresinden sonra verilen beyanname nedeniyle kesilen ve 23/06/2016 tarihinde tebliğ edilerek ihtilafsız olarak 23/07/2016 tarihinde kesinleşen 112,50-TL'lik vergi ziyaı cezasından kaynaklandığı dikkate alındığında,

davacının lehine olduğu kabul edilen 7338 sayılı Kanun'la eklenen vergi ziyaına sebebiyet vermekten dolayı ceza kesilen ve cezası kesinleşenlere vergi ziyaı cezasının yüzde elli oranında artırılmak suretiyle uygulanması sırasında artırım tutarının kesinleşen cezadan (kesinleşen birden fazla ceza olması durumunda bunlardan tutar itibarıyla en yükseğinden) fazla olamayacağına ilişkin düzenleme gereği dava konusu edilen katma değer vergileri üzerinden kesilen bir kat vergi ziyaı cezasının tekerrür hükümleri uygulanmak suretiyle artırılan kısmının 112,50-TL'yi aşan kısımlarında hukuka uyarlık bulunmadığı,

112,50-TL'yi aşmayan kısmında ise hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine, dava konusu vergi ziyaı cezalarının tekerrür hükümleri uygulanmak suretiyle artırılan bölümlerinin 112,50-TL'yi tutarını aşan kısımlarının kaldırılmasına karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının hukuka ve usule uygun olduğu ve taraflarca ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanun'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurularının reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENLERİN İDDİALARI

DAVACININ İDDİALARI

Yürürlükteki mevzuat uyarınca tütün ürünleri bakımından iki farklı oranda katma değer vergisi uygulamasının mevcut olduğu ve her iki tip ürünün satışını birlikte gerçekleştirdikleri, beyannamelerini usulüne uygun verdikleri, alışlarının gerçek dışı olduğuna yönelik bir tespit bulunmadığı, eksik inceleme ve araştırma sonucunda hazırlanan rapora istinaden salınan dava konusu cezalı tarhiyatta hukuka uyarlık bulunmadığı iddialarıyla kararın aleyhe olan kısmının bozulması istenilmektedir.

DAVALININ İDDİALARI

Davacı adına yapılan işlemlerin hukuka uygun olduğu iddiasıyla kararın aleyhe olan kısmının bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMALARI

Taraflarca savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'NIN DÜŞÜNCESİ: Temyiz istemlerinin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçelerde ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.