Danıştay 9. Daire E.2023/3407 K.2024/1000

Tic. Ltd. Şti.

2-(DAVALI) ... Vergi Dairesi Başkanlığı-... VEKİLİ : Av. ...

İSTEMİN KONUSU

... Bölge İdare Mahkemesi ...Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının taraflarca temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.

YARGILAMA SÜRECİ

Dava konusu istem: Davacı şirket adına, ... Vergi Dairesi Müdürlüğünün ... vergi kimlik numaralı mükellefi ... Ses ve Görüntü Sistemleri Elektrik Elektronik İnşaat San. ve Tic. Ltd. Şti'nden aldığı faturaların sahte olduğu ve önceki dönemden devreden katma değer vergisi tutarının azaltılması gerektiği yolunda düzenlenen vergi inceleme raporuna dayanılarak 2017/Haziran,Temmuz,Kasım,Aralık dönemlerine ilişkin olarak re'sen tarh edilen katma değer vergisi ile 2017/Haziran,Temmuz,Kasım dönemleri için bir kat, 2017/Aralık dönemi için tekerrür hükümleri uygulanmak suretiyle kesilen bir kat vergi ziyaı cezasının kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla; davacı şirket hakkında düzenlenen ... tarih ve ... sayılı vergi inceleme raporu ile davacı şirkete fatura düzenleyen ... Ses ve Görüntü Sistemleri Elektrik Elektronik İnşaat San. ve Tic. Ltd.

Şti hakkında düzenlenen...tarih ve ... sayılı vergi tekniği raporundaki tespitlerin birlikte değerlendirilmesinden, adı geçen mükellefin davacıya düzenlediği faturaların sahte veya muhteviyatı itibarıyla yanıltıcı belgeler olduğu sonucuna varıldığından söz konusu faturalara ilişkin katma değer vergisi indirimleri reddedilerek yapılan tarhiyatta hukuka aykırılık bulunmadığı, 2017/Aralık dönemi için kesilen bir kat vergi ziyaı cezasının tekerrür hükümleri uyarınca arttırılan kısmı yönünden ise;

tekerrür uygulamasına esas alınan vergi ziyaı cezasının 2017/Ekim dönemine ilişkin kanuni süresinden sonra verilen düzeltme beyannamesine istinaden kesilen vergi ziyaı cezası olduğu, buna ilişkin düzenlenen ihbarnamenin 13/12/2017 tarihinde tebliğ edildiği ve itiraz edilmemesi üzerine 13/01/2018 tarihinde kesinleştiği, anılan cezanın, 2019 yılından itibaren işlenecek fiilller üzerine kesilecek vergi ziyaı cezalarında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına esas alınabileceği, dava konusu cezanın ise 2017 yılına ilişkin olduğu dikkate alındığında,

vergi ziyaı cezasının tekerrür nedeniyle artırılmasında hukuka uyarlık görülmediği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine, dava konusu vergi ziyaı cezasının tekerrür hükümleri uygulanmak suretiyle arttırılan kısmının kaldırılmasına karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının hukuka ve usule uygun olduğu ve taraflarca ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanun'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurularının reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENLERİN İDDİALARI

DAVACININ İDDİALARI

Sahte fatura kullanmadıkları, söz konusu malları gerçekten satın aldıkları, idarece yapılan cezalı tarhiyatın hukuka aykırı olduğu ileri sürülerek kararın aleyhe olan kısmının bozulması istenilmektedir.

DAVALININ İDDİALARI

Davacı şirketin ilgili dönemde sahte fatura kullandığının hakkında düzenlenen vergi inceleme raporuyla tespiti üzerine tesis edilen işlemlerde yasal isabetsizlik bulunmadığı ileri sürülerek kararın aleyhe olan kısmının bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMALARI

Taraflarca savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'NIN DÜŞÜNCESİ

Temyiz istemlerinin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçelerde ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.