Danıştay 9. Daire E.2023/3432 K.2024/1869

Dava konusu istem: Davacı şirket adına, sahte fatura düzenleyerek elde ettiği komisyon gelirini kayıt ve beyan dışı bıraktığı yolunda düzenlenen vergi tekniği raporu done alınmak suretiyle, takdir komisyonu kararına dayanılarak, re'sen tarh edilen üç kat vergi ziyaı cezalı 2015 yılı kurumlar vergisi ile 2015/Ocak-Mart, Nisan-Haziran, Temmuz-Eylül ve Ekim-Aralık dönemlerine ilişkin geçici verginin kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla; davacı şirket hakkında düzenlenen ... tarih ve ... sayılı vergi tekniği raporunda yer alan tespitlerin değerlendirilmesinden; davacı şirket nezdinde inceleme konusu dönemlerde yapılan hiç bir yoklamanın bulunmadığı, mükellef tarafından vergi beyannamelerinin verildiği, kar beyan edildiği,

alışlarının tamamının sahte olduğuna dair bir tespitte bulunulmadığı ve satışları yönünden karşıt inceleme yapılamadığının anlaşıldığı olayda, davacı şirketin gerçek bir faaliyetinin bulunmadığına dair ileri sürülen hususların somut bilgi ve belgeye dayalı olarak ortaya konulamadığı ve davacının 01/01/2015 tarihinden itibaren düzenlediği tüm faturaların sahte olarak değerlendirilmesinin mevcut tespitler çerçevesinde mümkün olmadığının görüldüğü,

bu durumda davacının sahte fatura düzenlediği hususu somut tespitlere dayalı olarak açık bir şekilde ortaya konulamadığından eksik incelemeye dayalı vergi tekniği raporuna istinaden %2 komisyon geliri elde edildiğinin kabulü suretiyle belirlenen dönem matrahları üzerinden davacı şirket adına re'sen tarh edilen üç kat vergi ziyaı cezalı kurumlar vergisi ile geçici vergilerde hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne, dava konusu vergi ziyaı cezalı tarhiyatların kaldırılmasına karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının hukuka ve usule uygun olduğu ve davalı idare tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı şirket adına düzenlenen vergi tekniği raporu ile herhangi bir mal teslimi ve hizmet ifasında bulunulmaksızın sahte fatura düzenlendiği hususunun ortaya konulmuş olduğu, vergi ve ceza ihbarnamesinde geçici vergi aslının aranmayacağı belirtildiğinden söz konusu kısım yönünden davanın incelenmeksizin reddine karar verilmesi gerektiği, yapılan işlemlerin hukuka uygun olduğu iddialarıyla kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'İN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.