Danıştay 9. Daire E.2023/3931 K.2024/1420

Dava konusu istem: Davacı adına ... Gıda Petrol İnşaat Taşımacılık San. Tic. A.Ş.'ne ait vergi borçlarının tahsili amacıyla kanuni temsilci sıfatıyla düzenlenen ... tarih ve ... sayılı ödeme emrinin iptali istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ...

Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla; davacı tarafından, aynı alacaklar için daha önce düzenlenen ödeme emrinin Mahkemece iptaline karar verilmiş olmasına rağmen mükerrer ödeme emri düzenlendiği iddia edilmişse de, dava konusu edilen ödeme emirlerinin farklı borçlara ilişkin olduğu, mükerrer düzenlenen ödeme emri bulunmadığı, asıl borçlu şirket adına kayıtlı taşınmaz üzerinde davalı idarece haciz işlemi tesis edildiği görülmekte ise de; anılan taşınmazın değerinin şirket tarafından 2018 yılına ait kurumlar vergisi beyannamesi ekindeki gelir tablosunda 790.176,78-TL olarak beyan edildiği,

ara karar üzerine Kilis Belediye Başkanlığı'nca 2019 yılına ait rayiç değerinin 1.223.801,00-TL olduğunun belirtildiği, asıl borçlu şirketin toplam 1.865.004,30-TL tutarında vergi borcu bulunduğu, davalı idare haczinin son sırada yer aldığı ve taşınmaz üzerinde ...

T.A.Ş. lehine tesis edilmiş 3.000.000,00-TL bedelli 1. derece ipotek hakkı bulunduğu, bu alacağın alacağın temliki sözleşmesiyle anılan banka tarafından 1.100.000,00-TL devir bedeli belirlenerek devredildiği, ipotek hakkının, devredilen tüzel kişi lehine aynı sıra ve derecede devam ettiğinin anlaşıldığı,

taşınmazın değeri ile cebri takibe konu kamu alacağının tutarı karşılaştırıldığında ve davalı idarenin haczinin de 17. sırada kayıtlı olduğu hususu gözönüne alındığında, kamu alacağının şirket mal varlığından tahsil edilemeyeceği sonucuna varıldığından şirket hakkındaki takip yolları usulüne uygun şekilde tüketilmek suretiyle kesinleştirilen kamu alacağının tahsili amacıyla kanuni temsilci olan davacı adına düzenlenen dava konusu ödeme emirlerinde hukuka aykırılık görülmediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının hukuka ve usule uygun olduğu ve davacı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Şirketin öz varlığının 40.000.000TL kadar olduğu bu halde taraflarına ödeme emri gönderilmesinin hukuka aykırı olduğu, dava konusu ödeme emrinin mükerrer olduğu iddialarıyla kararın bozulması istenilmiştir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'NİN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü: Davacının duruşma istemi, 2577 sayılı İdari Yargılama Usul Kanunu'nun 17/2. maddesi uyarınca uygun görülmeyerek işin esasına geçildi;

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.