Danıştay 9. Daire E.2023/4492 K.2024/2023

2-(DAVALI) … Vergi Dairesi Başkanlığı-… (… Vergi Dairesi Müdürlüğü) VEKİLİ : Av. …

İSTEMİN KONUSU

… Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:…, Temyiz No:… sayılı kararının davacı tarafından kaldırılması, … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının ise taraflarca temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.

YARGILAMA SÜRECİ

Dava konusu istem: Davacı adına, sahte belge düzenlemek suretiyle elde ettiği komisyon gelirini kayıt ve beyan dışı bıraktığı yolunda düzenlenen vergi inceleme raporuna dayanılarak 2016 yılı için re'sen tarh edilen kurumlar vergisi ile tekerrür hükümleri uygulanmak suretiyle üç kat kesilen vergi ziyaı cezasının ve 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 353/1 maddesi uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezasının kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:..., K:… sayılı kararıyla; davacı şirketin sahte fatura düzenleme suretiyle komisyon geliri elde ettiği hususu sabit olduğundan ve dava konusu olayda, tekerrür hükümlerinin uygulanması şartları oluşmuş olduğundan, dava konusu katma değer vergisinde ve tekerrür hükümleri uygulanmak suretiyle kesilen üç kat vergi ziyaı cezasında hukuka aykırılık bulunmadığı;

davacıya atfedilen eylem, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 353/1 maddesinde tanımlanan eylemler arasında yer almadığından ve maddenin getiriliş amacına uygun düşmediğinden davacı şirket adına kesilen özel usulsüzlük cezasında hukuka uygunluk görülmediği gerekçesiyle davanın kısmen reddine, kısmen kabulüne, dava konusu özel usulsüzlük cezasının kaldırılmasına karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti:. Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla; davalı idarenin istinaf başvurusuna ilişkin dilekçesinde öne sürülen hususlar, mahkeme kararının davanın kısmen kabulüne ilişkin hüküm fıkrasının kaldırılmasını gerektirecek nitelikte görülmediği; davacının istinaf başvurusuna gelince.

Vergi Mahkemesi kararı, 7201 sayılı Tebligat Kanununun 35. madde hükmüne istinaden muhatabın kapısına yapıştırılmak suretiyle 29/07/2020 tarihinde, yine davalı idarenin istinaf başvurusuna ilişkin dilekçesinin de davacı şirkete 7201 sayılı Kanunun 35. maddesi uyarınca aynı adreste 10/09/2020 tarihinde tebliğ edilmesine karşın,

yasa hükmünde öngörülen otuz günlük süre geçirildikten sonra 16/12/2020 tarihinde istinaf başvurusunda bulunulduğu görüldüğünden ve davacı şirketin tebliğ tarihi olarak belirttiği 19/10/2020 tarihi esas alındığında otuz günlük istinaf başvurusu süresinin son gününün 18/11/2020 tarihi olduğu halde davacı şirket tarafından 16/12/2020 tarihinde istinaf başvurusunda bulunulduğu anlaşıldığından istinaf başvurusunun süresinde olmadığı gerekçesiyle, davacının istinaf başvurusunun 2577 sayılı Kanunun 48/7. maddesi uyarınca temyiz yolu kapalı olmak üzere süre aşımı yönünden reddine;

davalı idarenin istinaf başvurusunun ise işbu kararın tebliğ tarihini izleyen günden itibaren otuz (30) gün içinde Danıştay nezdinde temyiz yolu açık olmak üzere reddine karar verilmiştir.

… Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:…, Temyiz No:… sayılı kararıyla da; davacı tarafından istinaf başvurusunun süre aşımı yönünden reddine ilişkin kısmının temyizen incelenerek bozulması istenilmiş ise de, Dairelerince verilen kararın 2577 sayılı Kanunun 48. maddesinin 7.fıkrası gereğince kesin hüküm niteliğinde olup, bu karara karşı temyiz yoluna başvurulmasının mümkün olmadığı gerekçesiyle 2577 sayılı Kanun'un 48. maddesinin 6. fıkrası hükmü uyarınca davacının temyiz başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENLERİN İDDİALARI

DAVACININ İDDİALARI

Mahkeme kararının örneğinin 19/10/2020 tarihinde bizzat mahkeme kaleminden elden alındığı, bu tarihte tebliğ edildiğinin kabulünün gerektiği, inceleme elemanı tarafından yeterli inceleme yapılmadığı, satışlarına ilişkin nakliye ve kantar fişleri bulunduğu ve ödemelerin banka aracılığı ile veya çek ile yapıldığı halde bunların dikkate alınmadığı, incelemede lehine olan hususların dikkate alınmadığı, varsayıma dayalı olarak yapılan tarhiyatın hukuka aykırı olduğu iddiasıyla temyiz isteminin reddi kararının kaldırılması ve kararın aleyhe olan kısmının bozulması istenilmektedir.

DAVALININ İDDİALARI

Sahte fatura düzenleme nedeniyle elde edilen komisyon geliri için fatura düzenlenmemesi nedeniyle 213 sayılı Kanunun 353/1. maddesi uyarınca özel usulsüzlük cezası kesilmesinde hukuka aykırılık bulunmadığı iddiasıyla kararın aleyhe olan kısmının bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMALARI

Taraflarca savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'İN DÜŞÜNCESİ: Temyiz istemlerinin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

2577 sayılı Kanunun 45. maddesinin 2. fıkrasında istinafın temyizin şekil ve usullerine tabi olduğu hükmü uyarınca, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanununun 48. maddesinin 7. fıkrasında öngörülen temyiz isteminin süre aşımı yönünden reddi kararının Danıştayın ilgili dairesi ve kurulunca, kesin olarak verileceği düzenlemesinin istinaf başvuruları bakımından uygulanmasının temyize tabi olmayıp istinaf aşamasında kesinleşen kararlara ilişkin olduğu,

başka bir ifadeyle Danıştay incelemesinden geçerek kesinleşecek, temyize tabi dosyalarda Bölge İdare Mahkemeleri tarafından verilecek istinaf başvurusunun süre aşımı yönünden reddi kararlarının temyize tabi olduğu açık olduğundan ve anılan düzenlemeleri "istinafın kanuni süre geçtikten sonra yapılması hâli” yönünden iptal eden Anayasa Mahkemesinin 20/07/2022 tarih ve E:2022/48, K:2022/93 sayılı kararının da istinaf aşamasında kesinleşecek ve verilecek "süre aşımı yönünden ret" kararlarına ilişkin olduğu değerlendirildiğinden, işbu davanın da temyize tabi olduğu anlaşıldığından.

Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E: …, K: …, Temyiz No: … sayılı kararının kaldırılmasına oyçokluğu ile karar verildikten sonra, tarafların … tarih ve E:…, K:… sayılı karara yönelik temyiz istemlerinin incelenmesine geçilmiştir.

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçelerde ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.