Danıştay 9. Daire E.2023/4529 K.2024/824

Dava konusu istem: Davacı adına, sahte fatura düzenlediğinden bahisle düzenlenen vergi inceleme raporuna dayanılarak re’sen tarh edilen 2018 yılı kurumlar vergisi, 2018/Temmuz-Eylül, Ekim-Aralık dönemlerine ilişkin geçici vergi ve bu vergiler üzerinden tekerrür hükümleri uygulanmak suretiyle kesilen üç kat vergi ziyaı cezasının kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ...

Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla; davacı şirket adına tanzim edilen ... tarih ve ... vergi tekniği raporunda özetle; müstahsiller tarafından verilen dilekçelerde mükellef kurumu ve müdürünü tanımadıklarını, 2018 yılında adı geçenlere hiçbir şekilde yaş üzüm satmadıkları ve müstahsil makbuzu almadıkları yönündeki beyanlarından hareket edilmek suretiyle davacı şirketin gerçek ticari bir faaliyetinin bulunmadığı ileri sürülmüş ise de, davacı şirket müdürünün söz konusu hususa ilişkin olarak "Yaş üzüm alışlarımızın tümü müstahsillerden yapılmıştır.

Müstahsilleri genellikle tanımayız. Yaş üzüm aldığımız yerlerde rampa diye tabir edilen yerlere mal satışında bulunduğumuz firmaların kamyonları gelir, rampanın sahibi komisyoncuların haber gönderdikleri müstahsiller de ürünlerini getirerek rampaya yanaşmış olan tüccarın kamyonuna malını boşaltır. Hangi müstahsilin ne kadar ürün getirdiğinin listesini rampa sahibi komisyoncular tutar. Bu tuttukları müstahsil listesini bize verirler, biz de buna göre müstahsilleri düzenleriz.

Yani biz direk olarak müstahsilleri tanımayız, muhatap da olmayız. Müstahsilden alınan ürün karşılığı bedeli komisyonculara nakit öderiz.

Onlar da müstahsillere öderler." şeklindeki açıklamasının ilgili raporda değerlendirilmediği, nitekim sebze ve meyve ticaretinin komisyoncular aracılığıyla yapılmasının ilgili sektörde normal ve mutad bir uygulama olduğu, kaldı ki davacı tarafından, hangi komisyoncunun hangi müstahsilden olan alışlara aracılık ettiğine ilişkin isim listesinin vergi incelemesi sırasında ibraz edildiği, buna rağmen bahse konu isimler nezdinde karşıt bir incelemenin yapılmadığı,

öte yandan, şirketin, alımı yapılan yaş üzümlerin ticaret borsasına tescil edilmesi nedeniyle toplam 409.325,24 TL tutarında gelir (stopaj) vergisi ödemesinde bulunmasının yaş sebze ve meyve alım satımı faaliyetinde bulunduğuna yönelik lehine delil teşkil ettiği, ayrıca yine davacı şirketin 2018 yılında müstahsillerden aldığı malların tamamına yakınını Alaşehir Vergi Dairesi mükellefi ...Tarım Ürünleri Oto Alım Satım Komisyon İnş. Nak. Akry. San. ve Tic. Ltd.

Şti.'ye sattığı, işbu mükellef nezdinde yapılan karşıt tespitte ise, adı geçen mükellefin, davacı tarafından adlarına düzenlenen faturaları yasal defter kayıtları ile beyanlarına intikal ettirdiği, ödemelerin de banka kanalıyla yapıldığı hususlarına yer verildiği,

tüm bu tespitlerin birlikte değerlendirilmesinden, davacı şirketin 27.07.2018 tarihinden itibaren düzenlediği tüm faturaların gerçek bir mal teslimi veya hizmet ifasına dayanmayan komisyon karşılığında düzenlenen sahte belgeler olduğu kabul edilemeyeceğinden, dava konusu cezalı tarhiyatta hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne, cezalı tarhiyatın kaldırılmasına karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının hukuka ve usule uygun olduğu ve davalı idare tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı hakkında düzenlenen vergi tekniği raporundaki tespitlerin değerlendirilmesinden, davacının gerçek mal teslimi veya hizmet ifasına yönelik ticari bir faaliyetinin olmadığı, komisyon karşılığı sahte belge düzenlemek amacıyla faaliyet yürüttüğü anlaşıldığından, dava konusu cezalı tarhiyatta hukuka aykırılık bulunmadığı iddiasıyla kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'IN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.