Danıştay 9. Daire E.2023/4610 K.2024/2136

Dava konusu istem: Davacı şirket adına, sahte fatura düzenlemek suretiyle komisyon geliri elde ettiği yolunda düzenlenen vergi inceleme raporuna dayanılarak re’sen tarh edilen 2017 yılı kurumlar vergisi ile tekerrür hükümleri uygulanmak suretiyle kesilen üç vergi ziyaı cezasının kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ...

Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla; dava konusu vergi ziyaı cezalı kurumlar vergisinde hukuka aykırılık bulunmadığı, dava konusu vergi ziyaı cezasının tekerrür hükümleri uygulanmak suretiyle artırılan kısmına gelince, vergi ve cezaların gösterildiği ihbarnamelerde vergi ziyaı cezasının, 213 sayılı Kanun'un 339. maddesinde düzenlenen tekerrür hükümleri uyarınca artırıldığına ilişkin herhangi bir açıklamaya yer verilmediği,

dolayısıyla cezanın ilgili kısmının dayanağı hususunda tereddüt oluştuğundan, kesilen vergi ziyaı cezalarına tekerrür hükümlerinin uygulanmasında hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine, vergi ziyaı cezasının tekerrür hükümleri uygulanarak artırılan kısımlarının kaldırılmasına karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Mahkeme kararının, davanın reddine ilişkin kısmı hukuka uygun olduğundan davacı istinaf başvurusunun reddine, Mahkeme kararının, vergi ziyaı cezasının tekerrür hükümleri uygulanarak artırılan kısmına yönelik hüküm fıkrasına gelince;

vergi ve ceza ihbarnamelerinde vergi ziyaı cezasına 213 sayılı Kanun'un 339. maddesi uyarınca tekerrür uygulanarak artırım yapılmak suretiyle kesildiğine dair herhangi bir açıklamaya yer verilmesi zorunluluğu bulunmadığı gibi, ihbarnamede dayanak kanun maddesinin gösterilmemiş olmasının aynı Kanun'un 108. maddesinde esasa müessir hatalar arasında sayılmaması sebebiyle ihbarnameyi hükümsüz kılmayacağı sonucuna varıldığından mahkeme kararının söz konusu hüküm fıkrasının kaldırılarak işin esası hakkında yeniden karar verilmesi gerektiği,

olayda tekerrüre esas alınan cezanın 2015/Ekim-Aralık dönemine ilişkin olarak 30/05/2016 tarihinde tebliğ edilerek 2016 yılında kesinleşen 20,00-TL tutarında vergi ziyaı cezası olduğu görüldüğünden, tekerrür uygulaması için Kanun'un öngördüğü şartlar gerçekleşmiş ise de, 213 sayılı Kanun'un 339. maddesinde 7338 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik sonucunda, dava konusu vergi ziyaı cezalarının tekerrür nedeniyle arttırılan kısmı 20,00-TL'den fazla olamayacağından, dava konusu vergi ziyaı cezalarının tekerrür nedeniyle arttırılan 20,00-TL tutarındaki kısmında hukuka aykırılık,

bunu aşan kısmında ise hukuka uyarlık bulunmadığından davalı idare istinaf başvurusunun kısmen kabulüne, kısmen reddine, Mahkeme kararının tekerrüre ilişkin kısmının kaldırılmasına, vergi ziyaı cezasının tekerrür nedeniyle artırılan kısımlarının 20,00-TL'ye isabet eden kısımları yönünden davanın reddine, 20,00 TL'den fazlasına dair kısmı yönünden davanın kabulüne, söz konusu kısımların kaldırılmasına karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Vergi ziyaı cezasının tekerrür uygulanarak artırılmasında hukuka aykırılık olmadığı iddiasıyla kararın aleyhe olan kısmının bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'IN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.