Danıştay 9. Daire E.2023/4736 K.2024/1173

2-(DAVALI) ... Vergi Dairesi Başkanlığı-... VEKİLİ : Av. ...

İSTEMİN KONUSU

... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının taraflarca temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.

YARGILAMA SÜRECİ

Dava konusu istem: Davacı adına, sahte fatura düzenlemek suretiyle komisyon geliri elde ettiği yolunda düzenlenen vergi tekniği raporuna istinaden alınan takdir komisyonu kararlarına dayanılarak re'sen tarh edilen 2014 yılı gelir vergisi ve 2014/Ekim-Aralık dönemine ilişkin geçici vergi ile bu vergiler üzerinden kesilen üç kat vergi ziyaı cezasının kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:... K... sayılı kararıyla; davacı hakkında düzenlenen... tarih ve... sayılı vergi tekniği raporundaki tespitlerin değerlendirilmesinden, davacının 2014 ve 2015 yıllarında yüklü miktarda emtia aldığını beyan etmesine rağmen herhangi bir işçisinin, deposunun ve motorlu taşıtının olmadığı, adına tahakkuk ettirilen vergi borçlarını ödemediği,

yapılan yoklamada adreste bulunmadığı ve adına müstahsil belgesi düzenlediğini iddia ettiği çiftçilerin davacıyı tanımadığı ve davacıya herhangi bir tarım ürünü satmadıklarını beyan ettikleri hususu birlikte dikkate alındığında, söz konusu müstahsil belgelerinin gerçek tarım ürünü alış satışına ilişkin olmadığı sonucuna ulaşıldığı,

bu itibarla, davacının ilgili yıllarda sahte müstahsil makbuzu düzenlemek suretiyle komisyon geliri elde ettiğinin somut olarak ortaya konulması nedeniyle tarhiyatın davacı adına 2014 yılına ilişkin re'sen tarh edilen üç kat vergi ziyaı cezalı gelir vergisi ile 2014/Ekim-Aralık dönemine ilişkin geçici vergi üzerinden kesilen bir kat vergi ziyaı cezasına ilişkin kısmında hukuka aykırılık bulunmadığı,

2014/Ekim-Aralık dönemine ilişkin geçici vergi ile bu vergi üzerinden kesilen vergi ziyaı cezasının bir katı aşan kısmı yönünden ise, yıllık vergiye mahsuben peşin alınan bir vergi niteliği taşıyan geçici verginin mahsup süresi geçtikten sonra aslının aranılmaması,

dolayısıyla tarh edilmemesi yalnızca üzerinden vergi ziyaı cezası kesilmesi gerektiği, ayrıca yerleşik Danıştay içtihatları gereği mahsup süresi geçmiş olan gelir geçici vergileri üzerinden bir kat oranında vergi ziyaı cezası kesilebileceği hususları dikkate alındığında, davacı adına mahsup süresi geçen 2014/Ekim-Aralık dönemine ilişkin geçici vergi ile bu vergi üzerinden kesilen vergi ziyaı cezasının bir katı aşan kısmından hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine,

dava konusu 2014/Ekim-Aralık dönemine ilişkin geçici vergi ile bu vergi üzerinden kesilen vergi ziyaı cezasının bir katı aşan kısmının kaldırılmasına karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının hukuka ve usule uygun olduğu ve taraflarca ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanun'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurularının reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENLERİN İDDİALARI

DAVACININ İDDİALARI

Ortada, somut olarak yapılmış bir tespit olmadığı, tesis edilen idare işleminin, şüpheye yer bırakmayacak somut delillere dayanmadığı, takdir komisyonu kararlarının, vergi teknik ve vergi inceleme raporlarının hukuka ve mevzuata aykırı olarak düzenlendiği, dosyanın incelenmesinde gerekli özenin gösterilmediği ileri sürülerek kararın aleyhe olan kısmının bozulması istenilmektedir.

DAVALININ İDDİALARI

Davacının ilgili dönemde sahte fatura düzenlediğinin düzenlenen vergi tekniği raporuyla tespiti üzerine tesis edilen işlemlerde yasal isabetsizlik bulunmadığı ileri sürülerek kararın aleyhe olan kısmının bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMALARI

Taraflarca savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'NIN DÜŞÜNCESİ

Temyiz istemlerinin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçelerde ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.