Danıştay 9. Daire E.2023/4798 K.2024/1124

Dava konusu istem: Davacı şirketin 2016 yılı hesap ve işlemlerinin sahte belge düzenleme ve kullanma yönünden incelenmesi sonucunda düzenlenen inceleme raporuna dayanılarak envanter kaydı yapmadığı, dönem sonu stok tutarının eksik beyan edildiği, maliyet hesapları yüksek gösterilerek ticari karın düşük gösterildiği gerekçesiyle tespit edilen matrah farkı üzerinden 2016/Ocak-Mart, Ekim-Aralık dönemlerine ilişkin olarak re'sen tarh edilen geçici vergi ile bir kat vergi ziyaı cezasının kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ...

Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla; davacının 2016 hesap dönemine ilişkin işlemlerinin incelenmesi sonucunda hazırlanan vergi tekniği raporu ile vergi inceleme raporlarının 31/07/2019 tarihinde düzenlenerek, davalı idare kayıtlarına girdiği ve vergi tekniği raporunda sahte belge düzenleme fiilinin varlığının tespit edilmediği, matrah artırımında bulunulabileceğinin davacıya ... tarihli ve ... yazı ile bildirilmesi üzerine, davacı tarafından 06/11/2019 tarihinde, 2016 ve 2017 yıllarına ait kurumlar ve katma değer vergileri yönünden matrah artırımlarında bulunulduğu,

hakkında sahte belge düzenleme incelemesi bulunan mükelleflerin, ancak inceleme sonucu düzenlenen raporda bu fiilin varlığının tespit edilememesi üzerine matrah artırımı hükümlerinden faydalanabileceğinin 7143 sayılı Kanunun amir hükmü olduğu değerlendirildiğinde, davacının, hakkında sahte belge düzenleme incelemesi bulunması nedeniyle matrah artırımında bulunamadığı,

ancak sahte belge düzenleme yönünden yapılan inceleme sonucunda bu fiilin varlığının tespit edilemediği ve 7143 sayılı Kanunun 5. maddesinin dokuzuncu fıkrası uyarınca matrah artırımı hükümlerinden faydalanabileceğinin bildirilmesi üzerine başvuru yapılarak matrah artırımında bulunulduğu, bunun yanında davalı idarece vergi inceleme raporuna istinaden cezalı vergilerin tarh edildiği görülmüş olup; davacı tarafından bu raporların vergi dairesi kayıtlarına girmesinden önce matrah artırımı başvurusu yapılabilmesi fiilen ve hukuken mümkün olmadığından,

davacı tarafından ancak cezalı vergilerin dayanağı olan vergi inceleme raporu ile aynı tarihte (31/07/2019) düzenlenen vergi tekniği raporu sonrası davalı idarece davacıya gönderilen 15/10/2019 tarihli yazı üzerine 06/11/2019 tarihinde matrah artırımı başvurusu yapılabildiği görüldüğünden ve davacı tarafından matrah artırımı üzerine tahakkuk ettirilen vergilerin de ödenerek matrah artırımı şartlarının yerine getirildiği anlaşıldığından;

matrah artırımı başvurusuna olanak sağlayan vergi tekniği raporu ile aynı tarihte düzenlenen vergi inceleme raporu uyarınca, 2016/Ocak-Mart, Ekim-Aralık dönemlerine ilişkin olarak re'sen tarh edilen vergi ziyaı cezalı geçici vergide, 7143 sayılı Kanunun 5. maddesinin, birinci ve üçüncü fıkralarının, matrah artırımı yapılan dönemlere ilişkin tarhiyat yapılamayacağı yolundaki hükümleri uyarınca hukuka uyarlık görülmediği gerekçesiyle davanın kabulüne, vergi ziyaı cezalı tarhiyatın kaldırılmasına karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının hukuka ve usule uygun olduğu ve davalı idare tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı hakkında yapılan vergi incelemesi neticesinde, hazırlanan vergi tekniği ve inceleme raporları ile davacının 2016 hesap dönemine ilişkin envanter defteri tasdik ettirilmiş olmasına rağmen herhangi bir kayıt yapılmadığı, stok alış ve satış işlemlerinin takip edilmediği, dönem sonu stok değerinin eksik beyan edilerek maliyet hesaplarının yüksek gösterilmesi suretiyle ilgili döneme ait kurum ticari karının düşük gösterildiğinin tespit edildiği, hazırlanan raporlarda yer alan tespitler ve belirlenen matrahlar uyarınca yapılan işlemlerin yasaya aykırılık taşımadığı iddialarıyla kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'IN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.