Danıştay 9. Daire E.2023/4807 K.2024/2222

Dava konusu istem: Davacı tarafından, pişmanlık talepli ve ihtirazi kayıtla verilen beyanname üzerinden tahakkuk ettirilerek ödenen 2018 yılı gelir vergisi, damga vergileri ve pişmanlık zammının kaldırılması ve ödenen tutarın dava tarihinden itibaren hesaplanacak yasal faizle birlikte iadesi istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla; gelir vergisi ve damga vergileri yönünden; pişmanlık talebiyle verilen beyanname üzerine tahakkuk ettirilen vergilere karşı dava açılması mümkün olmadığından, bu kısım yönünden davanın incelenmeksizin reddi gerektiği, pişmanlık zammı yönünden ise; gelir vergisi üzerinden mevzuat hükümleri kapsamında usulüne uygun olarak hesaplandığından, tahakkuk işleminin bu kısmında hukuka aykırılık görülmediği gerekçesiyle davanın kısmen reddine, kısmen incelenmeksizin reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu mahkeme kararının usul ve hukuka uygun olduğu, kaldırılmasını gerektiren neden bulunmadığı gerekçesiyle davacının istinaf başvurusunun reddine karar veilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Yıllara sari inşaat işinin davacı üzerinden vergilendirilemeyeceğinin kesin mahkeme kararıyla sabit olduğu, yıllara sari inşaat işinin bitiş tarihi itibarıyla baştan sona kadar kâr-zarar ve vergilendirme beyanın, tür değişikliği sonrası oluşan şirket üzerinden yapılması gerektiği, davalı idarenin dayatması üzerine ihtirazi kayıtla beyanname verildiği iddialarıyla kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'IN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.