Danıştay 9. Daire E.2023/5066 K.2024/1852

Dava konusu istem:... Malzemeleri Ticaret Limited Şirketinden tahsil edilemeyen kamu alacaklarının tahsili amacıyla davacı adına kanuni temsilci sıfatıyla düzenlenen ... tarih ve ... sayılı ödeme emrinin iptali istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla.

22/04/2011 tarihi ile 10/12/2013 tarihi arasında kanuni temsilci olan davacının temsilci olduğu döneme ilişkin olarak asıl borçlu şirkete ait vergi borcundan sorumlu tutulması kanun gereği olmakla birlikte, davacının bu tarihten sonra tahakkuk edecek vergi borcundan herhangi bir sorumluluğu olamayacağı, dava konusu ödeme emri içeriğinde 13. sırada yer alan 2013/Kasım dönemine ait gelir stopaj vergisine ilişkin beyannamenin kanunen verilme süresi davacının kanuni temsilci sıfatının sona erdiği tarihten sonrasına rastladığından,

ödeme emrinin davacının sorumluluğunun bulunmadığı bu döneme ait vergi borcuna ilişkin kısmında hukuka uygunluk bulunmadığı, ödeme emri içeriği diğer vergi borçları bakımından ise, davacının kanuni temsilci olduğu döneme ait bu borçlar için davacı adına ödeme emri düzenlenmeden önce temsilcisi olduğu şirket adına düzenlenen ödeme emirlerinin 2013 ve 2016 yıllarında tebliğ edildiği, banka ve araç hacizleri ile bazı tahsilatlar nedeniyle zamanaşımının kesildiği,

şirket hakkında mal varlığı araştırması yapılmasına karşın alacağın tahsil edilemeyeceğinin tespit edildiği görüldüğünden, ödeme emrinin anılan borçlara ilişkin kısmında hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davanın kısmen reddine, kısmen kabulüne, ödeme emrinin 13. sırasında yer alan 2013/Kasım dönemine ait gelir stopaj vergisine ilişkin kısmının iptaline karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının dava konusu ödeme emrinin 13. sırasında yer alan vergi borcuna ilişkin kısmı ile 7, 11, 14, 17, 18, 19, 20, 21, 22, 23, 24, 25, 26, 27, 28, 29, 30, 31, 32, 33, 34, 35. sırasında yer alan vergi borçları dışındaki vergi borçlarına ilişkin kısmının hukuka ve usule uygun olduğu ve taraflarca ileri sürülen iddiaların kararın söz konusu kısımlarının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği;

ödeme emrinin 7, 11, 14, 17, 18, 19, 20, 21, 22, 23, 24, 25, 26, 27, 28, 29, 30, 31, 32, 33, 34, 35. satırında yer alan vergi borçları bakımından ise, davalı tarafından Vergi Mahkemesinin 27/03/2019 tarihli ara kararına verilen 26/04/2019 tarihli cevapta, şirket adına düzenlenen ödeme emirlerinin memur eliyle tebliğ edildiği, ancak tebliğ alındılarının bulunamadığının belirtilmesi karşısında, kamu alacağının şirket nezdinde kesinleştiğinin ortaya konulamadığı anlaşıldığından,

ödeme emrinin belirtilen kısımlarında hukuka uygunluk bulunmadığı gerekçesiyle davalının istinaf başvurusunun reddine, davacının istinaf başvurusunun kısmen reddine, kısmen kabulüne, Vergi Mahkemesi kararının ödeme emrinin 7, 11, 14, 17, 18, 19, 20, 21, 22, 23, 24, 25, 26, 27, 28, 29, 30, 31, 32, 33, 34, 35. sırasında yer alan vergi borçları yönünden davanın reddine ilişkin kısmının kaldırılmasına, bu vergi borçları yönünden davanın kabulüne, ödeme emrinin anılan vergi borçları ilişkin kısmının iptaline karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENLERİN İDDİALARI

DAVACININ İDDİALARI

Dava konusu ödeme emri içeriği kamu alacaklarının tahsil zaman aşımına uğradığı, asıl borçlu şirket adına düzenlenen ödeme emirlerinin usulüne uygun şekilde tebliğ edilmediği, şirket hakkında mal varlığı araştırması yapılmadığı, aciz hali tespit edilmediği iddialarıyla kararın aleyhe olan kısmının bozulması istenilmektedir.

DAVALININ İDDİALARI

Tarhiyata karşı açılan davalarda ileri sürülebilecek iddiaların ödeme emrine karşı açılan davalarda ileri sürülemeyeceği iddiasıyla kararın aleyhe olan kısmının bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMALARI

Taraflarca savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'IN DÜŞÜNCESİ

Temyiz istemlerinin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçelerde ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.