Danıştay 9. Daire E.2023/5132 K.2024/1822

Dava konusu istem: ... Sondaj Taşımacılık Yapı Malzemeleri İnşaat Madencilik Hafriyat ve Organizasyon Sanayi ve Ticaret Ltd. Şti. vergi borçlarının tahsili amacıyla şirket ortağı sıfatıyla davacı adına düzenlenen...tarih ve ... sayılı ödeme emrinin iptali istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ...Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla.

Mahkemelerince 10/02/2020 tarihli ara kararına cevaben gönderilen bilgi ve belgelerin incelenmesinden; asıl borçlu şirket tarafından, dava konusu ödeme emri içeriği vergi borçlarının 20/06/2017 tarihinde 7020 sayılı Kanun kapsamında yapılandırıldığı, ödemelerin yapılmaması nedeniyle tecil dosyasının iptalinden sonra asıl borçlu şirket adına tekrar ödeme emirleri düzenlenerek tebliğ edilmediği, bu durumda, davacı adına düzenlenen ödeme emri içeriği vergi borçlarının nitelik değiştirerek, asıl borçlu şirketin 7020 sayılı Kanun uyarınca yapılandırma sonucu taksitlendirilip ödenmeyen borcuna dönüştüğü anlaşıldığından,

şirket adına tekrar ödeme emirleri tanzim ve tebliği sonrasında tahsil olanaksızlığının ortaya konulması şartıyla yapılandırma ve vade tarihlerindeki kanuni temsilci adına takibe geçilmesi gerekirken, bu borçların tahsili amacıyla düzenlenen dava konusu ödeme emrinde hukuka uyarlık görülmediği gerekçesiyle davanın kabulüne, ödeme emrinin iptaline karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti:Vergi Mahkemesince, dava konusu ödeme emri içeriği vergi borçlarının asıl borçlu şirket tarafından yapılandırılmasıyla nitelik değiştirerek yapılandırma sonucu taksitlendirilip ödenmeyen borcuna dönüştüğü anlaşıldığından şirket adına tekrar ödeme emirleri tanzim ve tebliği sonrasında tahsil olanaksızlığının ortaya konulması şartıyla yapılandırma ve vade tarihlerindeki kanuni temsilcinin takibe geçilmesi gerekirken, bu borçların tahsili amacıyla düzenlenen dava konusu ödeme emrinde hukuka uyarlık görülmediği gerekçesiyle ödeme emrinin iptaline karar verilmiş ise de,

Danıştay İçtihatları Birleştirme Kurulu'nun 11/12/2018 tarih ve E:2013/1, K:2018/1 sayılı kararı ile, limited şirket tüzel kişiliğinden tahsil edilemeyen veya edilemeyeceği anlaşılan vergi borcunun takip ve tahsiline ilişkin olarak kanuni temsilci ile ortak arasında bir öncelik sıralaması bulunmadığından, limited şirketin vergi borcunun tahsilinde ortağın takibine başlanabilmesi için kanuni temsilcinin takibinin tamamlanmasının gerekli olmadığı yolunda karar verildiği,

bu nedenle limited şirket borçlarının önce şirket kanuni temsilcisinden takibi gerektiği yolundaki Mahkeme gerekçesi yerinde görülmemekle birlikte asıl borçlu şirket tarafından, dava konusu ödeme emri içeriği vergi borçlarının 7020 sayılı Kanun kapsamında yapılandırılması sonucu nitelik değiştirerek, yapılandırma sonucu taksitlendirilip ödenmeyen borcuna dönüştüğü anlaşıldığından,

şirket adına tekrar ödeme emirleri tanzim ve tebliği sonrasında tahsil olanaksızlığının ortaya konulması şartıyla yapılandırma ve vade tarihlerindeki şirket ortağı ve temsilcisi adına takibe geçilmesi gerekirken, davacı adına düzenlenen ödeme emrinde hukuka uygunluk bulunmadığından istinaf başvurusunun belirtilen gerekçeyle reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Asıl borçlu şirketten tahsil edilemeyeceği anlaşılan borçlar için şirket ortağı sıfatıyla davacı adına düzenlenen ödeme emrinde hukuka uyarlık bulunmadığı iddiasıyla kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Yasal dayanaktan yoksun olan temyiz isteminin reddi gerektiği yolundadır.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'IN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.