Danıştay 9. Daire E.2023/5320 K.2024/1633

Dava konusu istem: Davacı şirket adına, düzenlediği bir kısım faturaların sahte belge olarak değerlendirilmesi gerektiği, yaptığı bir kısım alımlarının da sahte faturalara dayandığı yoluna düzenlenen vergi tekniği raporu ile vergi inceleme raporlarına dayanılarak 2017/Temmuz- Eylül, Ekim-Aralık dönemleri için re'sen tarh edilen geçici vergiler ile 2017/Temmuz-Eylül dönemi için üç kat, 2017/Ekim-Aralık dönemi için tekerrür hükümleri uygulanarak kesilen üç kat vergi ziyaı cezalarının kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ...Vergi Mahkemesinin... tarih ve E:... K:...... sayılı kararıyla; Mahkemelerinin... tarih ve E:..., K:... sayılı kararı ile davacı adına 2017 yılına ilişkin olarak re'sen tarh edilen kurumlar vergisi ile kesilen vergi ziyaı cezasının kaldırılmasına karar verildiğinden, 2017 yılı kurumlar vergisi aslına bağlı olan ve işbu davanın konusunu oluşturan 2017Temmuz- Eylül, Ekim-Aralık dönemlerine ilişkin vergi ziyaı cezalı geçici vergilerde de hukuka uygunluk görülmediği gerekçesiyle davanın kabulüne, cezalı tarhiyatın kaldırılmasına karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının hukuka ve usule uygun olduğu ve davalı idare tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Savunma ve istinaf dilekçelerinde belirtilen iddialarla kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'NİN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. Öte yandan temyize konu kararda atıf yapılan karar Danıştay Dokuzuncu Dairesinin 02/04/2024 tarih ve E:2023/5321, K:2024/1634 sayılı kararıyla onanmıştır.