Danıştay 9. Daire E.2023/5405 K.2024/1712

Dava konusu istem: ... Turizm Otomobil San. ve Tic. A.Ş'ne ait vergi borçlarının tahsili amacıyla kanuni temsilci sıfatıyla davacının banka hesaplarına uygulanan e-haciz işleminin iptali istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ...Vergi Mahkemesinin... tarih ve E:... K:... sayılı kararıyla; dava konusu haciz işleminin dayanağı olan ve davacı adına kanuni temsilci sıfatıyla düzenlenen ödeme emirlerinin tebliği esnasında davacının ve asıl borçlu şirketin anılan adreste tanınmadığı hususunun 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 102. maddesi hükmünde belirtilen şahıslara imzalatılmak suretiyle tutanak altına alınmadan sadece dağıtıcının imzasıyla tespit edilmiş olduğundan, davacı adına düzenlenen ödeme emrinin ilanen tebliğinin usule uygun olduğundan söz edilemeyeceği, bu nedenle banka hesaplarına uygulanan haciz işleminde hukuka uygunluk bulunmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne, dava konusu haciz işleminin iptaline karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının hukuka ve usule uygun olduğu ve davalı idare tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Dava konusu haciz işlemi dayanağı olan ödeme emirleri usulüne uygun olarak tebliğ edildiğinden davacının banka hesaplarına uygulanan haciz işleminde hukuka aykırılık bulunmadığı iddiasıyla kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'İN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.