Danıştay 9. Daire E.2023/5435 K.2024/2312

Dava konusu istem: Davacı adına, elde ettiği kira gelirini beyan dışı bıraktığından bahisle sevk edildiği takdir komisyonu kararı uyarınca bulunan fark matrahlar üzerinden 2016, 2017 ve 2018 yıllarına ilişkin tarh edilen gelir vergileri ile tekerrür hükümleri uygulanarak kesilen bir kat vergi ziyaı cezalarının kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla; davacının 2017, 2018 ve 2019 yıllarına ilişkin kira alacağını tahsil edemediğinden bahisle kiracısı hakkında icra takibi başlattığı, takibe itiraz neticesinde açılan davada ... Sulh Hukuk Mahkemesinin... tarih ve E:...

K:... sayılı kararıyla davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine, 2017, 2018 ve 2019 yıllarına ilişkin kira ödemelerinin yapılmadığı gerekçesiyle duran icra takibinin devamına, tahliye talebinin reddine karar verildiği dolayısıyla söz konusu karar uyarınca uyuşmazlık konusu 2017 ve 2018 yıllarında herhangi bir kira geliri elde edilmediği anlaşıldığından dava konusu 2017 ve 2018 yıllarına ilişkin olarak tarh edilen cezalı vergilerde hukuka uyarlık bulunmadığı; dava konusu 2016 yılına ilişkin olarak tarh edilen gelir vergisi ile tekerrür hükümleri uygulanarak artırılan bir kat vergi ziyaı cezası yönünden ise;

davalı idare tarafından davacının kiracısının sunduğu tediye makbuzlarından dolayı davacının kira geliri elde ettiği sonucuna varılmışsa da; ... Sulh Hukuk Mahkemesi'nin ... tarih ve E:... K:... sayılı kararıyla bahsi geçen tediye makbuzlarının davacının kira geliri elde ettiğini ispata elverişli olmadığına karar verildiğinden, Mahkemelerince de söz konusu tediye makbuzlarının tek başına davacının kira geliri elde ettiğini göstermediği sonucuna varıldığı,

davalı idarece davacının kira geliri elde ettiğine ilişkin olarak gerek davacının gerekse de kiracısının banka hesap hareketleri üzerinde inceleme ve araştırma yapılmadığı gibi davacının 2016 yılında kira geliri elde ettiği hususunun somut olarak tespit edilerek ortaya konulamadığı bir başka ifadeyle yapılan incelemenin eksik inceleme ve araştırmaya dayandığı sonucuna varıldığı gerekçesiyle davanın kabulüne, dava konusu vergi ziyaı cezalı gelir vergilerinin kaldırılmasına karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının hukuka ve usule uygun olduğu ve davalı idare tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Mükellef hakkında tutulan e-yoklama fişlerinde şahsına ait işyerinin 01/02/2015 tarihinde ... Ltd. Şti.'ye kiralandığı ve bu durumun mükellef tarafından beyan edilmediğinin tespit edildiği, dava konusu işlemde hukuka aykırılık olmadığı iddiasıyla kararın bozulması istenilmiştir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Yasal dayanaktan yoksun olan temyiz isteminin reddi gerektiği yolundadır.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'NİN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.