KÜNYE
Danıştay 9. Daire Başkanlığı 2023/5456 E., 2024/1242 K.·T.C. Danıştay Dokuzuncu Daire
- Karar tarihi
- 13 Mart 2024
- Esas No
- 2023/5456
- Karar No
- 2024/1242
- Temyiz edenler
- 1-(DAVACI) … Çelik İletişim Lojistik Taşımacılık Gıda Yapı San. ve Tic. Ltd. Şti.
- Vekili
- Av. …
Karar Metni
587 kelime·3 dk okuma·8 bölüm
2-(DAVALI) … Vergi Dairesi Başkanlığı-… VEKİLİ : Av. …
İSTEMİN KONUSU
… Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının taraflarca temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ
Dava konusu istem: Davacı adına, Beyoğlu Vergi Dairesi Müdürlüğünün … vergi kimlik numaralı mükellefi ... Demir Çelik Taah. San. ve Tic. Ltd. Şti. ve … vergi kimlik numaralı mükellefi ... İnşaat Taah. San. ve Tic. Ltd. Şti.’den aldığı faturaların sahte olduğu yolunda düzenlenen vergi inceleme raporuna dayanılarak 2016/Ocak, Şubat, Nisan ila Aralık dönemi için re'sen tarh edilen katma değer vergisi ile tekerrür hükümleri uygulanmak suretiyle kesilen bir kat vergi ziyaı cezasının kaldırılması istemine ilişkindir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla; davacının ihtilaf konusu dönemde faturalarını kullandığı ... Demir Çelik Taah. San. ve Tic. Ltd. Şti. ve ... İnşaat Taah. San. ve Tic. Ltd.
Şti. hakkında düzenlenen sırasıyla … tarih ve … sayılı ve … tarih ve … sayılı vergi tekniği raporlarında yer alan tespitlerin değerlendirilmesinde adı geçen mükelleflerin düzenledikleri faturaların sahte olduğu anlaşıldığından cezalı tarhiyatlarda hukuka aykırılık bulunmadığı, kesilen vergi ziyaı cezalarına uygulanan tekerrür hükümlerine gelince;
tekerrüre esas alınan cezaların 26/11/2016 tarihinde kesinleştiği görüldüğünden belirtilen bu cezanın 2017 yılından itibaren 5 yıl içinde kesilen cezalarda tekerrüre esas alınabileceği, işbu davanın konusunu oluşturan vergi ziyaı cezasının 2016 yılına ilişkin olması karşısında vergi ziyaı cezasının tekerrür hükmü uygulanmak suretiyle artırılan kısmında hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine, vergi ziyaı cezalarının tekerrür hükümleri uygulanarak artırılan kısımlarının kaldırılmasına karar verilmiştir.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının hukuka ve usule uygun olduğu ve taraflarca ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanun'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurularının reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENLERİN İDDİALARI
DAVACININ İDDİALARI
İndirim konusu yapılan faturaların gerçeği yansıtmayan sahte belgeler olduğu hususunun hukuken geçerli ve somut tespitlere dayanmadığı, incelemenin eksik ve varsayıma dayalı olduğu, alımların gerçeği yansıtmadığının davalı idarece ispat edilmesi gerektiği iddiasıyla kararın aleyhe olan kısmının bozulması istenilmiştir.
DAVALININ İDDİALARI
Davacı adına 2014/Nisan dönemine ilişkin kesilen vergi ziyaı cezasının 05/09/2018 tarihinde, 2015/Aralık dönemine ilişkin kesilen vergi ziyaı cezasının 26/11/2016 tarihinde kesinleştiği, dolayısıyla tekerrür hükümlerinin uygulanmasının hukuka uygun olduğu iddiasıyla kararın aleyhe olan kısmının bozulması istenilmiştir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMALARI
Davacı tarafından savunma verilmemiştir. Davalının savunması yasal dayanaktan yoksun olan temyiz isteminin reddi gerektiği yolundadır.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'ÜN DÜŞÜNCESİ: Temyiz istemlerinin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçelerde ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
Danıştay 9. Daire, E. 2023/5456, K. 2024/1242, 13 Mart 2024 tarihli karar · Kaynak: Danıştay Karar Arama