Danıştay 9. Daire E.2023/5711 K.2024/1834

Dava konusu istem: Davacı şirket adına, sahte fatura düzenleyerek komisyon geliri elde ettiğinden bahisle düzenlenen vergi inceleme raporuna dayanılarak re’sen tarh edilen 2016/Nisan-Mayıs,Temmuz-Eylül, Ekim-Aralık dönemlerine ilişkin geçici vergi ve bu vergiler üzerinden 2016/Ekim-Aralık dönemi için tekerrür hükümleri uygulanmak suretiyle üç kat, diğer dönemler için üç kat kesilen vergi ziyaı cezasının kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:... K:... sayılı kararıyla; dava konusu geçici vergilerin mahsup edileceği 2016 yılına ilişkin re'sen tarh edilen vergi ziyaı cezalı kurumlar vergisine karşı açılan davada, Mahkemelerinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla davanın kabulüne karar verilmesi nedeniyle, aynı yılın dönemleri için yapılan vergi ziyaı cezalı geçici vergi tarhiyatlarında hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne, cezalı tarhiyatların kaldırılmasına karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının hukuka uygun olduğu belirtilerek, davalının istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Vergi incelemesi sonucu düzenlenen raporlarda; davacının komisyon karşılığı sahte fatura düzenlediğinin tespit edildiği, bu nedenle İdarelerince gerçekleştirilen işlemlerin hukuka uygun olduğu iddiasıyla kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'IN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. Öte yandan, temyize konu kararda atıf yapılan karar Danıştay Dokuzuncu Dairesinin 18/04/2024 tarih ve E:2023/5697, K:2024/1831 sayılı kararıyla onanmıştır.