Danıştay 9. Daire E.2023/6098 K.2024/2149

Dava konusu istem: Davacı adına, sahte fatura düzenlemek suretiyle komisyon geliri elde ettiği yolunda düzenlenen vergi tekniği raporuna istinaden alınan takdir komisyonu kararına dayanılarak re'sen tarh edilen 2017 yılı gelir vergisi ile 2017/Ocak-Mart, Nisan-Haziran, Temmuz-Eylül dönemlerine ilişkin geçici vergi ve kesilen üç kat vergi ziyaı cezasının kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ...

Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla; davacı hakkında düzenlenen ... tarih ve ... sayılı vergi tekniği raporunda tespit edilen hususların değerlendirilmesinden; defter belge isteme yazısının tebliğ edilmesine rağmen defter ve belgelerini ibraz etmemesi, Ba-Bs form bildirimlerini vermemesi, alışların direkt rafineriden yapıldığı bildirilmesine rağmen hiçbir bayiden alış tespit edilememesi, yeterli sermaye ve organizasyona sahip olmadan 10 ay gibi kısa bir sürede 51.001.83,88-TL'lik satış hacmine ulaşması ve bu satışın tek bir firmaya yapılması,

davacının faaliyette olduğuna ve bu hacimde iş yapabilecek işçi, araç, depo vb. donanıma sahip olduğuna ilişkin bir emareye rastlanılmaması, ayrıca 51.001.83,88-TL'lik satış hacmine ulaşabilen bir mükellefin banka hesabının bulunmamasının, faaliyetini bir anda terk etmesinin ve kendisine ulaşılamamasının hayatın olağan akışına ve ticari teamüllere aykırı olması hususları yukarıda yer verilen diğer tespitler ile birlikte değerlendirildiğinde davacının sahte fatura ticareti yapmak için mükellefiyet tesis ettirdiği,

gerçek bir ticari faaliyeti bulunmadığı sonucuna varıldığından davacı adına yapılan vergi ziyaı cezalı gelir vergisi tarhiyatında hukuka aykırılık görülmediği.

193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu’nun mükerrer 120. maddesinde, ticari kazanç sahipleri ile serbest meslek erbabının cari vergilendirme döneminin gelir vergisine mahsup edilmek üzere geçici vergi ödeyecekleri, mahsup süresi geçtikten sonra kesinleşen geçici vergilerin terkin edileceği, ancak gecikme faizi ve cezanın tahsil edileceği hükme bağlandığından, tarhiyatın geçici vergi aslına ilişkin kısmında hukuka uyarlık görülmediği;

yıllık vergiye mahsuben peşin alınan geçici vergi nedeniyle yol açılan vergi kaybından dolayı bir kat ceza kesilmesi gerektiğinden, geçici vergiden dolayı kesilen vergi ziyaı cezalarının bir katı aşan kısımlarında hukuka uyarlık görülmediği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne kısmen reddine, geçici vergi aslı ile geçici vergi aslı üzerinden kesilen vergi ziyaı cezalarının bir katı aşan kısımlarının iptaline karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının hukuka ve usule uygun olduğu ve taraflarca ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek istinaf başvurularının reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENLERİN İDDİALARI

DAVACININ İDDİALARI

Eksik inceleme sonucu yapılan dava konusu cezalı tarhiyatta hukuka uyarlık bulunmadığı iddiasıyla kararın aleyhe olan kısmının bozulması istenilmektedir.

DAVALININ İDDİALARI

Önceki beyanlar tekrar edilerek kararın aleyhe olan kısmının bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMALARI

Taraflarca savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'IN DÜŞÜNCESİ

Temyiz istemlerinin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçelerde ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.