Danıştay 9. Daire E.2023/7145 K.2024/1763

Dava konusu istem: Davacı şirket adına, transfer fiyatlandırması yoluyla ortaklarına örtülü kazanç dağıtımında bulunduğu ve 2017/Aralık döneminden devreden katma değer vergisinin 27.195,28 TL olarak dikkate alınması gerektiği yolunda düzenlenen vergi inceleme raporuna dayanılarak 2018/Şubat-Mayıs, Temmuz-Aralık dönemleri için re'sen tarh edilen katma değer vergisi ile tekerrür hükümleri uygulanmak suretiyle kesilen bir kat vergi ziyaı cezasının kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Şanlıurfa Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla; davacı tarafından 2018 yılına ilişkin olarak davacı adına yapılan cezalı kurumlar vergisi tarhiyatı hakkında açılan davanın Mahkemelerinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla reddedilerek ilgili yılda ortaklarına transfer fiyatlandırması yoluyla örtülü kazanç dağıtımında bulunulduğu ortaya konulduğundan ve ilgili dönemlere ilişkin katma değer vergilerinin tespit edilen matrah farkları üzerinden hesaplanan kısımların zamanında tahakkuk ettirilmediği anlaşıldığından,

davacı adına tarh edilen dava konusu bir kat vergi ziyaı cezalı katma değer vergilerinde hukuka aykırılık bulunmadığı, tekerrür hükümleri uygulanarak kesilen vergi ziyaı cezalarının dayanağını teşkil eden belgelerin incelenmesinden; davacı adına 2015/Nisan dönemine ilişkin gelir (stopaj) vergisi üzerinden vergi ziyaı cezası kesildiği ve söz konusu cezanın ... tarih ve ... sayılı uzlaşma tutanağı ile 2015 yılında kesinleştiğinin görüldüğü,

bu durumda, tekerrür hükümlerinin uygulanabilmesi için, tekerrüre esas alınacak sonraki eylemin, daha önce işlenmiş bir fiil için kesilen aynı türden cezanın kesinleşme tarihini takip eden beş yıl içinde gerçekleşmiş olmasını gerektirmekte olup, olayda, 2015 yılında kesinleşen vergi ziyaı cezası nedeniyle, 2018 yılında işlenen fiiller için kesilen cezaya tekerrür hükmünün uygulanmasında da hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti:İstinaf başvurusuna konu kararın, 2018 yılına ilişkin tarh nedeninden kaynaklanan kısmı yönünden; uyuşmazlık konusu 2018 yılına ilişkin tarh nedeninden kaynaklanan cezalı tarhiyatların matrahı yönünden bağlı olduğu, 2018 yılına ilişkin olarak davacı adına re'sen tarh edilen vergi ziyaı cezalı kurumlar vergisinin kaldırılması istemiyle açılan davanın bu kısım yönünden reddine dair Şanlıurfa Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının kaldırılması istemiyle yapılan istinaf başvurusunun, ...

Bölge İdare Mahkemesi ...

Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., ... sayılı kararıyla reddedildiği göz önüne alındığında, mevcut hukuki durum gereği, istinaf başvurusunun bu kısım yönünden reddi gerektiği, istinaf başvurusuna konu kararın, 2017 yılından devreden katma değer vergisinin azaltılmasından kaynaklanan kısmı yönünden; dava konusu cezalı tarhiyatların dayanağı ... tarih ve ... sayılı vergi inceleme raporunda, davacı hakkında 2017 yılına ilişkin olarak düzenlenen ... tarih ve ... sayılı vergi inceleme raporunda 2017 yılından devreden katma değer vergisi tutarının 27.195,28 TL olarak tespit edildiği belirtilerek,

katma değer vergisi beyannamelerinin buna göre yeniden düzeltildiği, Mahkemece bu hususa ilişkin hukuki değerlendirme yapılmadan eksik gerekçe ve hükümle karar verildiği anlaşıldığından, Dairelerince işin esası hakkında karar verilmesi gerektiği, Dairelerinin 25/11/2022 tarihli ara kararına cevaben davalı idare tarafından sunulan belgelerin incelenmesinden, davacı hakkında 2016 ve 2017 yıllarına ilişkin olarak düzenlenen 10/04/2018 tarihli, ... ve ... sayılı katma vergisi inceleme raporları ve bu raporlar uyarınca yapılan cezalı tarhiyatların 15/07/2018 tarihinde elektronik ortamda tebliğ edildiği,

söz konusu cezalı tarhiyatların dava konusu yapılmaksızın kesinleştiği anlaşıldığından, 2017 yılından devreden katma değer vergisi tutarının 27.195,28 TL olarak dikkate alınması suretiyle katma değer vergisi beyannamelerinin düzeltilmesi sonucunda hesaplanan fark katma değer vergilerinin bir kat vergi ziyaı cezalı olarak tarh edilmesinde hukuka aykırılık bulunmadığından, bu kısım yönünden davanın reddi gerektiği, istinaf başvurusuna konu kararın, dava konusu tarhiyatlara ilişkin olarak kesilen vergi ziyaı cezasının tekerrür nedeniyle arttırılan kısmına gelince;

uyuşmazlıkta, tekerrür hükümlerinin uygulanmasının dayanağı ceza maddesinde öngörülen, artırım tutarının kesinleşen cezadan fazla olamayacağına dair lehe olan hükmün geçmişe yürüyeceği kuşkusuz olduğundan, davacının kesilen bir kat vergi ziyaı cezasına tekerrür uygulanmasında, artırım tutarının, tekerrüre esas alınan 100,00 TL tutarındaki vergi ziyaı cezasından fazla olamayacağı sonucuna varıldığından tarhiyatlara ilişkin vergi ziyaı cezasının tekerrür nedeniyle artırılan kısmının, 100,00 TL tutarına isabet eden kısmında hukuka aykırılık,

ceza fazlasında ise hukuka uyarlık bulunmadığı belirtilerek 2018 yılına ilişkin tarh nedeninden kaynaklanan uyuşmazlık konusu bir kat vergi ziyaı cezalı katma değer vergileri ve bu vergiler üzerinden kesilen vergi ziyaı cezasının tekerrür nedeniyle arttırılan ve 100,00 TL'ye isabet eden kısmı yönünden istinaf başvurusunun reddine,

Mahkemece hüküm altına alınmayan 2017 yılından devreden katma değer vergisinin azaltılmasından kaynaklanan uyuşmazlık konusu bir kat cezalı katma değer vergileri ve bu vergiler üzerinden kesilen vergi ziyaı cezasının tekerrür nedeniyle arttırılan ve 100,00 TL'ye isabet eden kısmı yönünden işin esasına girilerek davanın reddine, uyuşmazlık konusu vergi ziyaı cezalarının tekerrür nedeniyle artırılan ve 100,00 TL'yi aşan kısmı yönünden ise istinaf başvurusunun kabulüne, bu kısım yönünden Mahkeme kararının kaldırılmasına ve anılan kısım yönünden davanın kabulüne karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı şirket hakkında düzenlenen vergi inceleme raporu uyarınca yapılan işlemlerin hukuka uygun olduğu iddiasıyla kararın aleyhe olan kısmının bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'ÜN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. Öte yandan temyize konu kararda atıf yapılan karar Danıştay Dokuzuncu Dairesinin 17/04/2024 tarih ve E:2023/4697, K:2024/1761 sayılı kararıyla onanmıştır.