Danıştay 9. Daire E.2023/783 K.2024/483

Dava konusu istem: Serbest muhasebeci mali müşavir olan davacı adına, …’e ait vergi borçlarının tahsili amacıyla, müteselsil sorumlu sıfatıyla adına düzenlenen … tarih ve …,…,…,…,…,…,…,…,… sayılı ödeme emirlerinin iptali istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti:. Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla; dava konusu ödeme emirlerinin davacıya … tarihinde elektronik ortamda tebliğ edildiği, ancak bu tarihinden itibaren 15 gün içerisinde, dava açma süresinin son gününün tatil gününe rastlaması da dikkate alınarak en son 08/12/2021 tarihine kadar dava açılması gerekirken; görülmekte olan davanın bu süre geçtikten sonra 28/01/2022 tarihinde açıldığı,

her ne kadar davacı tarafından sağlık raporları dava dosyasına sunulmuş ise de 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nda dava açma sürelerinde sağlık mazeretinin mücbir sebep olarak kabul edileceğine dair bir düzenlemede bulunmadığından süresinde açılmayan davanın esasını incelenme olanağı bulunmadığı gerekçesiyle davanın süre aşımı yönünden reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının hukuka ve usule uygun olduğu belirtilerek davacı istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Dava konusu ödeme emirleri içeriği borçlarla ilgili bir sorumluluğunun bulunmadığı, hastalığı sebebiyle elektronik tebligat yöntemiyle yapılan tebligattan geç haberdar olunduğu iddialarıyla kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'ÜN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü: Duruşma istemi, 2577 sayılı İdari Yargılama Usul Kanunu'nun 17/2. maddesi uyarınca uygun görülmeyerek işin esasına geçildi;

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.