Danıştay 9. Daire E.2024/174 K.2024/1850

Dava konusu istem: Davacı adına, casus yazılım kullanmak suretiyle 2017 yılı kazancının bir kısmını kayıt ve beyan dışı bıraktığından bahisle hakkında düzenlenen vergi inceleme raporuna dayanılarak 2017 yılı için re’sen tarh edilen kurumlar vergisi ve tekerrür hükümleri uygulanarak kesilen üç kat vergi ziyaı cezasının kaldırılması istemine ilişkindir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Danıştay Üçüncü Dairesince vergi ziyaı cezasının tekerrür nedeniyle artırılan kısmı yönünden verilen bozma kararına uyarak yeniden incelenmesi suretiyle, davacı adına 2016 yılı için kesilen ve 31/10/2016 tarihinde kesinleşen 157,90 TL vergi ziyaı cezası 2017 yılının başından itibaren tekerrüre esas alınabileceğinden, dava konusu vergi ziyaı cezasının tekerrür nedeniyle artırılmasında hukuka aykırılık bulunmadığı,

tekerrür nedeniyle yapılacak artırım tekerrüre esas alınan ceza tutarını aşamayacağından, vergi ziyaı cezasının tekerrür nedeniyle artırılan kısmının tekerrüre esas alınan ceza tutarı olan 157,90 TL'ye isabet eden kısmında hukuka aykırılık, bu tutarı aşan kısmında hukuka uygunluk bulunmadığı gerekçesiyle Vergi Mahkemesi kararının vergi ziyaı cezasında tekerrür nedeniyle yapılan artırıma ilişkin kısmına yönelik davacının istinaf başvurusunun kısmen reddine, kısmen kabulüne, kararın artırımın 157,90 TL'yi aşan tutara ilişkin kısmının kaldırılmasına,

bu kısım yönünden davanın kabulüne, artırımın 157,90 TL'yi aşan kısmının kaldırılmasına karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Olayın gerçek mahiyeti ortaya konulmadan, tamamen soyut iddialarla tanzim edilen vergi inceleme raporlarına binaen tarh edilen kurumlar vergisi ve kesilen vergi ziyaı cezasında yasal isabet bulunmadığı iddiasıyla kararın aleyhe olan kısmının bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'IN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.